CA 19-9 jest markerem nowotworowym wykorzystywanym przede wszystkim w diagnostyce i monitorowaniu leczenia raka trzustki. Podwyższone stężenie tego markera może występować również w przebiegu innych nowotworów przewodu pokarmowego oraz w niektórych chorobach nienowotworowych. CA 19-9 nie jest badaniem przesiewowym - jego oznaczenie ma uzasadnienie wyłącznie w kontekście klinicznym. Izolowany wynik, bez oceny klinicznej i badań obrazowych, nie jest podstawą do rozpoznania choroby nowotworowej.
CA 19-9 jest antygenem węglowodanowym, wytwarzanym w niewielkich ilościach przez komórki przewodu pokarmowego płodu, a u osób dorosłych - przez komórki trzustki, dróg żółciowych, gruczołów ślinowych oraz oskrzeli. W niewielkich stężeniach CA 19-9 obecny jest również w wydzielinach i wydalinach organizmu: ślinie, mleku, smółce, wydzielinie oskrzeli, śluzie szyjki macicy oraz płynie nasiennym.
W przypadku nowotworów - przede wszystkim raka trzustki - produkcja CA 19-9 przez komórki nowotworowe znacząco wzrasta, co prowadzi do podwyższenia jego stężenia we krwi. Wartości markera mogą wówczas osiągać kilka tysięcy U/ml.
Istotnym ograniczeniem diagnostycznym CA 19-9 jest fakt, że osoby z rzadkim układem grup krwi Lewis (a−/b−), stanowiące ok. 3-7% populacji, nie są zdolne do wytwarzania tego antygenu. U tych osób stężenie CA 19-9 pozostaje niskie lub nieoznaczalne niezależnie od obecności lub braku choroby nowotworowej. Oznacza to, że prawidłowy wynik CA 19-9 u osoby z takim układem grup krwi nie wyklucza nowotworu.
Czułość diagnostyczna CA 19-9 różni się w zależności od lokalizacji nowotworu trzustki:
- rak głowy trzustki - czułość ok. 80%,
- rak ogona trzustki - czułość ok. 60%.
Oznacza to, że u części chorych na raka trzustki stężenie CA 19-9 może pozostawać w granicach normy, szczególnie we wczesnych stadiach choroby oraz w przypadku nowotworów ogona trzustki.
CA 19-9 wykorzystywany jest przede wszystkim do:
- monitorowania przebiegu leczenia raka trzustki i innych nowotworów przewodu pokarmowego - spadek stężenia markera po leczeniu świadczy o jego skuteczności, natomiast wzrost może wskazywać na nieskuteczność leczenia, progresję choroby lub wznowę,
- oceny zaawansowania choroby - bardzo wysokie wartości (rzędu kilku tysięcy U/ml) mogą przemawiać za zaawansowanym procesem nowotworowym,
- wczesnego wykrywania wznowy po zakończeniu leczenia - wzrost stężenia markera w kolejnych badaniach kontrolnych może wyprzedzać pojawienie się objawów klinicznych i radiologicznych.
CA 19-9 nie jest badaniem przesiewowym i nie służy samodzielnie do rozpoznawania nowotworów. Podwyższone stężenie wymaga zawsze weryfikacji za pomocą badań obrazowych i oceny klinicznej.
CA 19-9 (marker nowotworowy) - kto i kiedy powinien wykonać badanie?
Badanie CA 19-9 należy wykonać wyłącznie w uzasadnionych klinicznie sytuacjach, na zlecenie lekarza.
Wskazania do wykonania badania CA 19-9:
- podejrzenie raka trzustki - w połączeniu z badaniami obrazowymi (USG, tomografia komputerowa, rezonans magnetyczny) i oceną kliniczną.
- monitorowanie leczenia raka trzustki oraz innych nowotworów przewodu pokarmowego (rak wątroby, rak jelita grubego, rak pęcherzyka żółciowego, rak żołądka) - regularne oznaczenia w trakcie i po zakończeniu leczenia pozwalają ocenić skuteczność terapii.
- kontrola po leczeniu onkologicznym - okresowe oznaczenia w celu wczesnego wykrycia wznowy lub przerzutów.
- diagnostyka różnicowa zmian w obrębie trzustki i dróg żółciowych - wynik CA 19-9 może wspierać różnicowanie zmian nowotworowych od nienowotworowych, jednak nie jest w tym zakresie rozstrzygający.
Badania nie należy wykonywać jako badania przesiewowego u osób bez objawów klinicznych ani jako jedynego narzędzia diagnostycznego.
CA 19-9 (marker nowotworowy) - normy i interpretacja wyników
- Wynik prawidłowy (≤ 37 U/ml) nie wyklucza nowotworu - szczególnie w przypadku wczesnych stadiów choroby, nowotworów ogona trzustki (niższa czułość) oraz u osób z układem grup krwi Lewis (a−/b−), które nie wytwarzają CA 19-9.
- Wynik podwyższony nie oznacza automatycznie nowotworu - umiarkowane podwyższenie (do ok. 400 U/ml) może występować w chorobach nienowotworowych.
- Największą wartość diagnostyczną mają zmiany stężenia markera w czasie - dynamiczny wzrost w kolejnych oznaczeniach przemawia za progresją choroby lub wznową, natomiast spadek po leczeniu świadczy o jego skuteczności.
CA 19-9 (marker nowotworowy - możliwe przyczyny odchyleń od normy
Przyczyny podwyższonego stężenia CA 19-9
Choroby nowotworowe:
- rak trzustki - najczęstsza przyczyna znacznego podwyższenia CA 19-9. W zaawansowanych stadiach wartości mogą osiągać kilka tysięcy U/ml.
- rak wątroby (pierwotny rak wątroby, rak dróg żółciowych).
- rak pęcherzyka żółciowego.
- rak jelita grubego.
- rak żołądka.
Choroby nienowotworowe:
W chorobach nienowotworowych stężenie CA 19-9 jest zazwyczaj podwyższone umiarkowanie i z reguły nie przekracza 400 U/ml. Należą do nich:
- choroby zapalne wątroby (zapalenie wątroby, cholestaza),
- zapalenie trzustki (ostre i przewlekłe),
- niewydolność nerek,
- choroby dróg żółciowych (kamica żółciowa, zapalenie dróg żółciowych).
CA 19-9 (marker nowotworowy - co ma wpływ na wyniki? Przygotowanie do badania
Materiałem do badania jest krew żylna (surowica). Pacjent nie musi być na czczo, jednak należy unikać pobrania materiału po obfitym posiłku. Pobranie w trakcie dnia nie wpływa na wynik badania.
Przyczyny prawidłowego stężenia CA 19-9 mimo obecności nowotworu obejmują:
- układ grup krwi Lewis (a−/b−) - ok. 3-7% populacji nie wytwarza CA 19-9 z powodów genetycznych. U tych osób wynik będzie prawidłowy lub nieoznaczalny niezależnie od obecności nowotworu. Pacjent powinien poinformować lekarza, jeśli wie o swoim rzadkim układzie grup krwi Lewis.
- wczesne stadium nowotworu - we wczesnych stadiach zaawansowania stężenie markera nie przekracza wartości referencyjnej.
- rak ogona trzustki - czułość diagnostyczna CA 19-9 jest niższa dla tej lokalizacji (ok. 60%) niż dla raka głowy trzustki.