Koci pazur (Bartonella henselae) przeciwciała IgM
Badanie koci pazur - p/c IgM stwierdza obecność we krwi przeciwciał IgM i pozwala na wykrycie tak zwanej choroby kociego pazura, spowodowanej przez bakterie Bartonella henselae i Bartonella quintana.
Cena według cennika w mieście: Ząbki
Oczekiwanie na wynik
10 dni roboczych
Pobierany materiał
Krew
Gdzie można wykonać
- Punkt Pobrań Zamów badania online i przyjdź do wybranego Punktu Pobrań.
- W domu Pielęgniarka pobierze materiał do badań bezpośrednio w Twoim domu.
Przygotowanie
- Bezpośrednio przed pobraniem postaraj się odpocząć przez ok. 15 minut
- Na badanie możesz zgłosić się o dowolnej porze dnia i nie musisz być na czczo. Zaleca się jednak, aby nie jeść obfitego posiłku bezpośrednio przed pobraniem
- Na około 30 min. przed pobraniem wypij szklankę wody (250 ml)
Do zakażenia Bartonella henselae i Bartonella quintana dochodzi wskutek zadrapania lub pogryzienia przez kota (szczególnie młodego) lub poprzez ukąszenie przez pchłę kocią (rzadziej podczas wtarcia w skórę wydalin zakażonych pcheł).
W miejscu wniknięcia bakterii Bartonella henselae i Bartonella quintana powstaje na skórze grudka lub pęcherzyk. Pojawia się także odczyn węzłowy w okolicy zmiany pierwotnej, który polega na powiększeniu węzłów chłonnych, czasem ich zropienie lub powstaniu przetok. Zmianom tym mogą towarzyszyć objawy ogólne (gorączka, złe samopoczucie, bóle mięśniowo-stawowe, dreszcze). Atypowy przebieg choroby kociego pazura (około 11% wszystkich przypadków) może obejmować ziarniniakowe zapalenie spojówek, zmiany zapalne w oczodołach, zapalenie migdałków podniebiennych i trzewną chorobę ziarniniakową. Bardzo rzadkimi objawami są zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie tętnic mózgowych i zapalenie płuc. W niektórych przypadkach odnotowano również stany zapalne gałki ocznej spowodowane przez ten gatunek bartonelli.
Do najbardziej narażonych na zainfekowanie przez bakterie Bartonella henselae i Bartonella quintana należą dzieci i młodzi dorośli. Uważa się, że choroba kociego pazura jest najczęstszą przyczyną przewlekłej limfadenopatii nienowotworowej w tych grupach.
