Mocznik

Mocznik - więcej informacji o badaniu

Mocznik jest końcowym produktem przemiany białek i aminokwasów. Powstaje w wątrobie, a następnie jest transportowany z krwią do nerek, które odpowiadają za usunięcie około 90% tego związku z organizmu. Pozostała część jest wydalana z potem lub rozkładana przez bakterie jelitowe.

Stężenie mocznika we krwi zależy przede wszystkim od tempa jego produkcji w wątrobie oraz sprawności wydalania przez nerki. Może wzrastać, gdy organizm wytwarza go więcej lub gdy nerki usuwają go mniej skutecznie. Na wynik mogą więc wpływać zarówno zaburzenia czynności nerek, jak i wątroby.

Mocznik - kto i kiedy powinien zrobić badanie?

Badanie stężenia mocznika we krwi, często wykonywane razem z oznaczeniem kreatyniny, może być zalecane:

• przy podejrzeniu zaburzeń czynności nerek,
• w monitorowaniu przebiegu i leczenia chorób nerek,
• u osób z chorobami przewlekłymi, które mogą wpływać na pracę nerek, m.in. cukrzycą lub niewydolnością serca,
• u pacjentów poddawanych dializoterapii,
• w ocenie nasilenia mocznicy u osób z niewydolnością nerek,
• w ocenie stanu metabolicznego i nasilenia procesów rozpadu białek,
• w różnicowaniu przyczyn podwyższonego stężenia związków azotowych we krwi, łącznie z oznaczeniem kreatyniny.

Mocznik - normy i interpretacja wyników

Na stężenie mocznika we krwi wpływają m.in. ilość białka w diecie, zdolność wątroby do jego przemiany oraz tempo rozpadu białek w organizmie.

Podwyższone stężenie mocznika może występować m.in. w przypadku:

• ostrego lub przewlekłego zaburzenia czynności nerek,
• diety bogatobiałkowej,
• zwiększonego rozpadu białek, np. podczas leczenia glikokortykosteroidami lub chemioterapii,
• niedrożności dróg moczowych.

Obniżone stężenie mocznika może być związane m.in. z:

• dietą ubogobiałkową,
• niedożywieniem,
• zaburzeniami syntezy mocznika w przebiegu ciężkich chorób wątroby, np. marskości.

Mocznik - co może wpłynąć na wyniki? Przygotowanie do badania

Na pobranie krwi należy zgłosić się w godzinach porannych, na czczo czyli od 8 do 12 godzin bez posiłku.