Badanie pozwala na wykrycie DNA bakterii takich jak: Chlamydia trachomatis, Mycoplasma hominis, Mycoplasma genitalium, oraz Ureaplasma sp., a także 32 typy wirusa brodawczaka ludzkiego (HPV, ang. Human Papilloma Virus) metodą PCR oraz hybrydyzacji kwasu nukleinowego
Oczekiwanie na wynik
10 dni roboczych
Gdzie można wykonać
Badanie identyfikuje materiał genetyczny następujących patogenów:
• Chlamydia trachomatis - bakteria wywołująca chlamydiozę, jedną z najczęściej występujących chorób przenoszonych drogą płciową. Często przebiega bezobjawowo, a nieleczona może prowadzić do poważnych komplikacji, w tym niepłodności,
• Mycoplasma hominis – bakteria, która może wywołać odmiedniczkowe zapalenia nerek, a także gorączkę połogową. U osób z immunosupresją może być przyczyną zakażenia ogólnoustrojowego,
• Mycoplasma genitalium – bakteria, która jest przyczyną nierzeżączkowego zapalenia cewki moczowej (NGU) i zapalenia narządów miednicy mniejszej,
• Ureaplasma sp. – grupa bakterii powiązanych z zapaleniami cewki moczowej, a także z problemami z płodnością i powikłaniami w ciąży,
• wirusa brodawczaka ludzkiego HPV – może powodować zarówno rozwój łagodnych zmian brodawczakowatych, np. kłykcin kończystych narządów płciowych lub brodawek zwykłych, jak i groźne nowotwory, w tym raka szyjki macicy.
Badanie obejmuje wykrycie DNA 32 genotypów wirusa brodawczaka ludzkiego, takich jak typ: 6, 11, 16, 18, 26, 31, 33, 35, 39, 40, 42, 43, 44, 45, 51, 52, 53, 54, 56, 58, 59, 61, 62, 66, 67, 68, 70, 73, 81, 82, 83, 89.
Badanie przeprowadzane jest metodą Real Time – PCR - cechującą się najwyższym poziomem czułości i specyficzności.
Badanie jest szczególnie zalecane dla:
- osób aktywnych seksualnie,
- kobiet w ciąży,
- osób z objawami i/lub nawracającymi infekcjami układu moczowo-płciowego.
Wirus HPV (Human papillomavirus) – co trzeba wiedzieć?
Mykoplazma u dzieci i dorosłych – objawy, diagnostyka, leczenie
Jak zapobiec groźnym powikłaniom infekcji intymnych – testy w kierunku Chlamydia trachomatis
Ureaplasma: ureaplasma urealyticum/parvum – leczenie, objawy i przyczyny. Jak można się zarazić?
Materiałem do badań jest samodzielnie pobrany wymaz. Przynajmniej na 2–3 dni przed badaniem należy wstrzymać się od stosunków płciowych. Dodatkowo w tym czasie nie zaleca się stosowania żadnych środków dopochwowych. Samodzielnego wymazu nie należy wykonywać podczas menstruacji, a także w trakcie ciąży i w okresie trzech miesięcy po porodzie. Mniej więcej 12 godzin przed wykonaniem wymazu nie powinno się myć okolic intymnych.
Zestaw do samodzielnego pobrania wymazu przeznaczony jest wyłącznie dla kobiet.
Zadbaj z nami o zdrowie - zapisz się na newsletter!
Otrzymuj praktyczne informacje na temat profilaktyki i badań laboratoryjnych, dzięki którym poszerzysz swoją wiedzę na temat świadomej troski o zdrowie. Zapisz się na newsletter i odbierz -20% zniżki na kolejny zakup w e-sklepie.