Okskarbazepina

Okskarbazepina jest lekiem przeciwpadaczkowym, stosowanym w leczeniu tej choroby u dorosłych i u dzieci. Po podaniu doustnym całkowicie wchłania się z przewodu pokarmowego, pokarm nie wpływa na ilość wchłanianej substancji. Okres półtrwania okskarbazepiny w organizmie wynosi od 1,3 do 2,3 godziny, natomiast jej aktywnego metabolitu, MHD, około 9,3 godziny. Pełne stężenie stacjonarne MHD w organizmie (czyli równowaga między podawaniem a eliminacją leku) osiąga się po 2-3 dniach regularnego stosowania okskarbazepiny dwa razy na dobę.

Lek wydalany jest głównie przez nerki w postaci metabolitów (95% dawki), a niewielka część z kałem (poniżej 4%). U osób z niewydolnością nerek (gdy klirens kreatyniny wynosi poniżej 30 ml/min) okres półtrwania MHD znacząco się wydłuża (o 60-90%), co prowadzi do zwiększonej dostępności biologicznej leku. Dlatego u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny poniżej 30 ml / min), należy zachować ostrożność podczas leczenia okskarbazepiną zwłaszcza w odniesieniu do dawki początkowej i zwiększania dawki.

Kto i kiedy powinien wykonać badanie stężenia okskarbazepiny?

Monitorowanie stężenia leku w osoczu jest przydatne zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min), co skutkuje zmianą w eliminacji leku z organizmu, stosujących leki indukujące enzymy wątrobowe CYP3A4 i CYP3A5 cytochromu P450, odpowiedzialne za metabolizm wielu substancji aktywnych, np. leków immunosupresyjnych (takich jak cyklosporyna, takrolimus), doustnych środków antykoncepcyjnych oraz innych leków przeciwpadaczkowych (np. karbamazepina) w ciąży - stężenie czynnego metabolitu leku może zmniejszać się w ciąży, dlatego wskazane jest monitorowanie stężenia leku, aby upewnić się, iż otrzymywana dawka jest odpowiednia do kontroli napadów padaczkowych. Jeśli stosowana dawka była zwiększana w czasie ciąży, należy rozważyć monitoring poziomu leku również po porodzie.

Dodatkowe przygotowanie