Diagnostyka
zaburzeń jelitowych

Test kompleksowy stanu funkcjonalności jelita

Badanie umożliwia przeglądową ocenę stanu jelita. Analizowane są w nim następujące składowe:

konsystencja i pH kału:

• Prawidłowe pH kału powinno mieścić się w granicach 7,0-7,7, czyli powinno być obojętne/lekko zasadowe. Spadek pH może świadczyć o zaburzeniach związanych z trawieniem i wchłanianiem węglowodanów.

ocena ilościowa głównych bakterii tlenowych, beztlenowych oraz grzybów bytujących w jelicie:

• W jelicie możemy znaleźć ok. 104 mikroorganizmów. Zaburzenia flory bakteryjnej jelit mogą prowadzić do zaburzeń flory mikrobiologicznej, co skutkuje zaburzeniem bariery śluzówki jelita. Zmiany przepuszczalności ścian jelita prowadzą do wystąpienia alergii pokarmowych.

poziom pozostałości trawienia: tłuszcze, woda, białko, skrobia, cukier:

• W stanie zdrowia w kale można wykryć niewielkie ilości niestrawionych resztek. Jeżeli w badanym materiale zostaną wykryte podejrzane ilości substratów można podejrzewać zaburzenia trawienia, bądź wchłaniania. Nieprawidłowy wynik tego badania może również wskazywać na nieprawidłową dietę.

parametry stanu zapalnego/złego wchłaniania: alfa-1-antytrypsyna, kalprotektyna;

• Występowanie tych białek w badanym materiale świadczy o zwiększonej przepuszczalności błony śluzowej jelita. Alfa – 1 – antytrypsyna w podwyższonych ilościach występuje w stolcu w przypadku ogólnej utraty białej i stanów zapalnych błony śluzowej jelit. Kalprotektyna jest białkiem wytwarzanym przez neutrofile, w zwiększonych ilościach w przypadku stanów zapalnych i zmian nowotworowych w śluzówce jelita.

parametry złego trawienia: elastaza trzustkowa, kwasy żółciowe.

• Elastaza trzustkowa jest enzymem wydzielanym przez trzustkę. Bada się ją w celu sprawdzenia zdolności wydzielniczej trzustki. Podniesione stężenie elastazy w kale może wskazywać na stany zapalne tego narządu.
• Kwasy żółciowe są syntetyzowane w wątrobie i wydalane z żółcią do dwunastnicy. Następnie łączą się z kwasami tłuszczowymi i są wchłaniane w jelicie. Nieprawidłowa ilość kwasów żółciowych jest następstwem ich zmniejszonego zwrotnego wchłaniania w jelicie, bądź rozrostu flory bakteryjnej jelit. W wyniku braku dostatecznej ilości kwasów żółciowych w jelitach, w kale obserwuje się podwyższoną ilość kwasów tłuszczowych.
• informująca o stanie odporności błon śluzowych jelit immunoglobulina IgA. Jest ona wytwarzana prze komórki znajdujące się w błonie śluzowej jelita. Funkcją IgA jest neutralizacja antygenów, toksyn i mikroorganizmów chorobotwórczych. Podwyższony poziom tej immunoglobuliny w kale świadczy o wzmożonej stymulacji układu odpornościowego, zaś jej obniżone stężenie o niedostatecznej funkcji odpornościowej jelit.

Osobami, które są najbardziej podatne na dysbioze są:

• Niemowlęta karmione sztucznie
• Alergicy
• Osoby przyjmujące często antybiotyki lub inne leki,
• Osoby w podeszłym wieku
• Osoby cierpiące na choroby nowotworowe
• Osoby z objawami zmian zapalnych jelit

Pośredni test dysbiozy wykonuje się w celu oceny składu flory jelitowej. Badanie to wykonywane jest z moczu na zawartość kwasów organicznych będących metabolitami bakterii zasiedlających przewód pokarmowy. Ocena ilości tych związków w badanym materiale może być źródłem istotnych informacji na temat nieprawidłowej flory bakteryjnej zasiedlającej jelita m.in.:

• D-arabinitol jest produktem metabolizmu drożdżaków z rodzaju Candida, jego obecność w moczu świadczy o kolonizacji jelit przez drożdżaki, co jest bardzo niekorzystne i wymaga leczenia.
• Kwas dihydroksyfenylopropionowy jest substancją metabolizowaną przez bakterie z rodzaju Clostridum,. Bakterie te produkują toksyczne związki, które powodują ciężkie stany zapalne.
• Kwas p-hydroksybenzoesowy jest degradowany z tyrozyny przez bakterie E-coli.
• Kwas benzoesowy jest wytwarzany przez liczne szczepy bakterii w wyniku dezaminacji z fenyloalaniny. W wątrobie jest on wiązany przez glicynę oraz witaminę B6 i przekształcany w kwas hipurowy. Podwyższone stężenia kwasu benzoesowego w moczu wskazują na brak tych mikroelementów. Jednakże należy zwrócić uwagę na fakt, że kwas benzoesowy jest przyjmowany do organizmu również wraz z pożywieniem (zawierają go np. śliwki, czarne jagody i borówki). Liczne produkty spożywcze zawierają ponadto środki konserwujące zawierające kwas benzoesowy.
• Kwas hipurowy może pojawić się w większych stężeniach w moczu, jeśli ze spożytych produktów do organizmu dostanie się większa ilość kwasu benzoesowego lub zostanie on utworzony w wyniku wzmożonego gnicia białka w jelicie
• Kwas fenylooctowy oraz kwas fenylopropionowy stanowią produkty degradacji fenyloalaniny nieprawidłowo sterowanej przez mikroorganizmy chorobotwórcze. Wykrycie ich wskazuje na patogenny, nadmierny przyrost flory bakteryjnej
• Kwas p-hydroksyfenylooctowy stanowi produkt degradacji tyrozyny zaś przyczyn należy szukać w nadmiernym zasiedleniu jelita cienkiego przez Gardia lamblia oraz niektóre bakterie beztlenowe. Te mikroorganizmy pojawiają się w dużej ilości przede wszystkim po resekcji jelita oraz w przypadku częstych terapii z użyciem antybiotyków (np. neomycny).
• Indykan stanowi produkt degradacji zaburzonego metabolizmu tryptofanu, który powstał w wyniku nadmiernego przyrostu masy bakterii w jelicie cienkim. Zwiększone wydalanie pojawia się przede wszystkim w przypadku schorzeń jelita cienkiego (celiakia), po operacjach chirurgicznych w obrębie jelita cienkiego (np. Jejuno-Ileo-Bypass) oraz w przypadku zablokowania przewodów żółciowych w wyniku niewydolności trzustki.
• Kwas winny jest kwasem karboksylowym, który jest zawarty w winogronach a poza tym, ze względu na swe właściwości smakowe oraz konserwujące jest używany jako dodatek do produktów spożywczych (E334). Organizm ludzki nie potrafi wytwarzać tego kwasu. Drożdżaki w jelicie są jednakże w stanie wytworzyć duże ilości kwasu winnego z cukru. Zwiększone wykrywanie tego metabolitu w moczu może w związku z tym stanowić sygnał wzmożonego przyrostu grzybów w jelicie.
• Szczepy bakterii tlenowych wytwarzają kwas trikarbalilowy z niecałkowicie zdegradowanych węglowodanów. Kwas trikarbalilowy ma działanie chelatujące i potrafi w ten sposób tworzyć kompleksy z magnezem, wapniem oraz cynkiem. Z tego wynikają niedobory tych mikroelementów.
• Marker dysbiozy: niestrawione aminokwasy i glukoza, które są wykorzystywane przez mikroorganizmy w jelicie do ich wzrostu i jednocześnie metabolizowane.

Korzyści diagnostyczne w wyniku zastosowania Pośredniego testu dysbiozy

• wczesne wykrycie nierównowagi mikrobiologicznej
• wskazanie na zaburzenia w zakresie przemiany materii
• diagnostyka objawów neuro - psychiatrycznych u dzieci
• kontrola przebiegu w terapii mikrobiologicznej
• nieinwazyjne pobieranie próbek do badań (mocz poranny)

Zonulina

Zonulina jest białkiem biorącym udział w regulacji przepuszczalności szczelin międzykomórkowych nabłonka jelita. Przyłączanie zonuliny do enterocytów aktywuje procesy biochemiczne doprowadzające do otwierania ścisłych połaczeń (tzw. tightjunctions) i skutkuje wzmożoną przepuszczalnością jelit. Podwyższony poziom zonuliny często występuje u osób cierpiących na choroby takie jak celiaklia, cukrzyca typu I, reumatoidalne zapalenie stawów czy stwardnienie rozsiane.

Nietolerancja Histaminy

Histamina w moczu

Histamina odgrywa ważną rolę w procesach zapalnych i reakcjach alergicznych.Nietolerancja histaminy polega na wzmożonej reakcji na histaminę.

Nadmiar histaminy w organizmie może być spowodowany przez:

• Brak bądź obniżenie poziomu diaminooksydazy (DAO), enzymu degradującego histaminę,
• Zbyt duża podaż produktów spożywczych zawierających duże ilości histaminy,
• Zbyt duża ilość endogennej histaminy (np. w wyniku przyjmowania leków).
• Schorzenia jelit.
• Wzmożone wytwarzanie histaminy przez jelitową florę bakteryjną.

W zależności od stężenia histaminy dochodzi do miejscowych stanów zapalnych błony śluzowej jelit bądź po wchłonięciu – do reakcji ogólnoustrojowych. Obserwuje się wtedy szereg objawów ze strony układu pokarmowego: zgagę, mdłości, biegunkę, skurcze jelit. Histaminoza ogólnoustrojowa może manifestować się w postaci rumienia, bólu głowy, tachykardii, niedociśnienia, trudnościami w oddychaniu czy bólami skurczowymi jelit.

W moczu oznaczana jest histamina, histydyna (prekursor histaminy), imidazol-4-yl-kwas octowy, N-metylohistamina i N-metylimidazol-4-yl-kwas octowy. Wszystkie wyniki podane są w przeliczeniu na gram kreatyniny. W stanie zdrowia w moczu obserwujemy bardzo małe ilości histaminy. Jej wzrost może świadczyć o reakcjach alergicznych lub chorobach wywołujących wzrost komórek tucznych pomimo braku reakcji alergicznych.

Diaminooksydazy

Z nietolerancją histaminy mamy do czynienia, jeśli na spożytą wraz z pokarmem histaminę organizm reaguje objawami nietolerancji. Może to mieć miejsce, gdy w organizmie znajduje się zbyt mała ilość degradującego histaminę enzymu diaminooksydazy (DAO) lub też jeśli do organizmu dostało się więcej histaminy, niż jest on w stanie zdegradować. U osób zdrowych pożywienie zawierające histaminę jest degradowane już w jelicie, przy czym szybkość degradowania jest określana przez aktywność diaminooksydazy. U pacjentów z objawami nietolerancji histaminy czynność DAO może być zredukowana.

Histamina w kale

Badanie histaminy w kale może służyć w diagnozowaniu nietolerancji pokarmowej, która może być wywołana histaminą. W zależności od stężenia histaminy dochodzi do miejscowych stanów zapalnych błony śluzowej jelit bądź po wchłonięciu – do reakcji ogólnoustrojowych. Obserwuje się wtedy szereg objawów ze strony układu pokarmowego: zgagę, mdłości, biegunkę, skurcze jelit. Histaminoza ogólnoustrojowa może manifestować się w postaci rumienia, bólu głowy, tachykardii, niedociśnienia, trudnościami w oddychaniu czy bólami skurczowymi jelit.

Bardzo ważne w przypadku tego badania jest dokładne zanotowanie wszystkich produktów zawierających histaminę, które zostały spożyte w dniu poprzedzającym pobranie kału do badania.

Eozynofilowe białko X (EPX)

EPX jest cytotoksycznym białkiem wydzielanym przez zaktywowane eozynofile w reakcji obronnej przed patogenami takimi jak bakterie i pasożyty. Stanowi marker do rozpoznania i oceny reakcji zapalanych w jelicie. Niewielkie podwyższenie poziomu EPX w kale sugeruje utajony stan podrażnienia przez antygeny (składniki pokarmowe, mikroorganizmy). W przypadku znacznego zwiększenia poziomu EPX będącego wyrazem nasilonych reakcji immunologicznych, podejrzewa się obecność pasożytów jelitowych. Po za tym duża ilość EPX wskazuje na alergie i nadwrażliwości pokarmowe typu IgG4.

β-defensyna

Defensyny stanowią pierwszą linię obrony przeciwko mikroorganizmom bytującym na skórze i błonach śluzowych. Są ważnym elementem układu immunologicznego, gdyż zwalczają szerokie spektrum mikroorganizmów chorobotwórczych i toksyn, znajdujących się na błonie śluzowej jelita. Defensyny są wydzielane przez neutrofile i komórki nabłonkowe błony śluzowej jelit. Obniżony poziom β-defensyny w kale świadczy o słabszym działaniu obronnym śluzówki jelit oraz zmniejszoną neutralizacją antygenów. Z kolei podwyższone stężenie wskazuje na wzmożone reakcje obronne przeciwko mikroorganizmom, toksynom, antygenom.

FoodProfil Skrinning, 22, 44, 88, 268 IgG/IgG4

FoodProfil Skrinning

Test przesiewowy zawierający badanie w dwóch klasach IgG oraz IgG4, wykonuje się w celu:

• wyznaczenia dominującego typu reakcji - IgG czy IgG4 i dalszej diagnostyki testmi FoodProfil z większą ilością produktów
• można wykonać jako test przesiewowy u osób bez objawów w celu wcześniejszego wykrycia nadwrażliwości pokarmowej.

FoodProfil 22 IgG

FoodProfil 44 IgG (1-4)

Nadwrażliwość pokarmowa IgG-zależna (NP-IGG) dotyczy reakcji pokarmowej z udziałem przeciwciał czterech podklas: IgG1, IgG2, IgG3 i IgG4. Występowanie NP-IGG wiąże się z występowaniem różnych symptomów, m.in. zaburzenia czynności jelit, nieswoiste zapalenie jelit, choroby stawów i układu oddechowego, zaburzenia dermatologiczne. Wymienione objawy chorobowe występują najczęściej w odległym czasie od spożycia alergenu pokarmowego. Rozpoznanie nadwrażliwości pokarmowej polega na oznaczaniu pokarmowo-swoistych przeciwciał podklas IgG, które są charakterystyczne dla poszczególnych produktów spożywczych.

Badania FoodProfil nie posiadają diagnostyki wstępnej. Wyniki jaki otrzymamy w teście to wyniki ilościowe, dla łatwiejszej interpretacji przedstawione są one w skali 0-3. Kolor zielony oznacza, że wyniki są istotne klinicznie, kolor żółty – wzmożoną reaktywność, a kolor czerwony – reaktywność wysoką.

Test FoodProfil 45 obejmuje badanie następujących składników pokarmowych:

• Produkty mleczne (9): Kazeina, Beta-laktoglobulina, Mleko krowie, Mleko kozie, Mleko owcze, Jogurt, Ser Cheddar, Ser Roquefort, Ser Szwajcarski.
• Jaja (2): Białko jaja kurzego, Żółtko jaja kurzego.
• Zboża glutenowe (3): Gluten, Pszenica, Jęczmień.
• Zboża bezglutenowe (3): Kukurydza, Ryż, Gryka.
• Warzywa (4): Pomidor, Marchew, Cebula, Czosnek.
• Grzyby (1): Grzyby.
• Strączkowe (2): Soja, Orzech Ziemny.
• Owoce (7): Jabłko, Truskawka, Pomarańcza, Banan, Kiwi, Ananas, Awokado.
• Ryby (2): Dorsz, Łosoś.
• Skorupiaki i mięczaki (1): Krewetka.
• Mięsa (2): Kurczak, Wołowina.
• Orzechy i Nasiona (4): Orzech laskowy, Migdał, Orzech włoski, Sezam.
• Zioła i przyprawy (2): Musztarda, Wanilia.
• Kawa, herbaty i napary (1): Herbata.
• Pozostałe (2): Drożdże piekarskie, Kakao.

FoodProfil 88 IgG/IgG4

Nadwrażliwość pokarmowa IgG-zależna (NP-IGG) dotyczy reakcji pokarmowej z udziałem przeciwciał czterech podklas: IgG1, IgG2, IgG3 i IgG4. Występowanie NP-IGG wiąże się z występowaniem różnych symptomów, m.in. zaburzenia czynności jelit, nieswoiste zapalenie jelit, choroby stawów i układu oddechowego, zaburzenia dermatologiczne. Wymienione objawy chorobowe występują najczęściej w odległym czasie od spożycia alergenu pokarmowego. Rozpoznanie nadwrażliwości pokarmowej polega na oznaczaniu pokarmowo-swoistych przeciwciał podklas IgG, które są charakterystyczne dla poszczególnych produktów spożywczych.

Te pakiety badań są prowadzone dwuetapowo. Wyniki ilościowe są przyporządkowane do klas 0-6. Kolor zielony oznacza, że wyniki są istotne klinicznie, kolor żółty – wzmożoną reaktywność, a kolor czerwony – reaktywność wysoką.

FoodProfil 88 obejmuje badanie następujących składników pokarmowych:

• Produkty mleczne (6): Kazeina, Mleko krowie, Gouda, Camembert, Mleko kozie, Mleko owcze. Jaja (1): Całe jajo kurze.
• Zboża glutenowe (4): Pszenica zwyczajna, Pszenica orkisz, Żyto, Owies. Zboża bezglutenowe (4): Kukurydza, Ryż, Proso, Gryka.
• Warzywa (17): Kalafior, Brokuły, Brukselka, Marchew, Seler, Ziemniak, Papryka, Pomidor, Ogórek, Cukinia, Kalarepa, Rzodkiewka, Szparagi, Cebula, Szczypior, Czosnek, Fasolka szparagowa.
• Grzyby (1): Pieczarka.
• Sałaty (2): Sałata głowiasta, Szpinak.
• Strączkowe (5): Groch, Fasola biała, Soczewica, Soja, Orzech ziemny.
• Owoce (16): Jabłko, Gruszka, Truskawka, Malina, Cytryna, Pomarańcza, Grapefruit, Winogrona, Śliwka, Wiśnia, Brzoskwinia, Morela, Mango, Banan, Kiwi, Ananas.
• Ryby (6): Pstrąg, Dorsz, Łosoś, Śledź, Makrela, Tuńczyk.
• Skorupiaki i mięczaki (1): Krab.
• Mięsa (5): Kurczak, Indyk, Jagnięcina, Wołowina, Wieprzowina.
• Orzechy i nasiona (5): Orzech laskowy, Orzech włoski, Kokos, Migdał, Nerkowiec.
• Zioła i przyprawy (12): Anyż, Bazylia, Pieprz czarny, Koperek, Kminek, Liść laurowy, Natka pietruszki, Tymianek, Gorczyca, Gałka muszkatołowa, Wanilia, Cynamon.
• Kawa, herbaty i napary (2): Herbata Rumiankowa, Herbata miętowa.
• Pozostałe (1): Drożdże piekarskie.

FoodProfil 268IgG/IgG4

Nadwrażliwość pokarmowa IgG-zależna (NP-IGG) dotyczy reakcji pokarmowej z udziałem przeciwciał czterech podklas: IgG1, IgG2, IgG3 i IgG4. Występowanie NP-IGG wiąże się z występowaniem różnych symptomów, m.in. zaburzenia czynności jelit, nieswoiste zapalenie jelit, choroby stawów i układu oddechowego, zaburzenia dermatologiczne. Wymienione objawy chorobowe występują najczęściej w odległym czasie od spożycia alergenu pokarmowego. Rozpoznanie nadwrażliwości pokarmowej polega na oznaczaniu pokarmowo-swoistych przeciwciał podklas IgG, które są charakterystyczne dla poszczególnych produktów spożywczych.

Te pakiety badań są prowadzone dwuetapowo. Wyniki ilościowe są przyporządkowane do klas 0-6. Kolor zielony oznacza, że wyniki są istotne klinicznie, kolor żółty – wzmożoną reaktywność, a kolor czerwony – reaktywność wysoką.

FoodProfil 280 obejmuje badanie następujących składników pokarmowych:

• Produkty mleczne (27): Kazeina, Laktoalbumina, Laktoglobulina, Mleko krowie, Maślanka, Kefir, Jogurt, Śmietana, Serek biały ziarnisty, Twarożek, Serek biały, Serwatka, Mozarella, Ser topiony, Gouda, Edamski, Ementaler, Parmezan, Camembert, Cheddar, Ser tylżycki, Ser pleśniowy niebieski, Mleko kozie , Ser kozi, Mleko owcze , Ser owczy,
• Mleko kobyle. Jaja (5): Owomukoid, Owoalbumina, Całe jajo kurze, Białko kurze , Żółtko kurze.
• Zboża glutenowe (8): Pszenica zwyczajna, Pszenica orkisz, Pszenica orkisz zielony, Pszenica kamut, Pszenica płaskurka, Żyto, Jęczmień, Owies.
• Zboża bezglutenowe (6): Kukurydza, Ryż, Proso, Gryka, Amarantus, Quinoa.
• Warzywa (40): Kalafior, Kalafior zielony, Brokuły, Brukselka, Kapusta biała, Kapusta zielona, Kapusta czerwona, Kapusta włoska, Kapusta pekińska, Marchew, Seler, Salsefia, Pasternak, Ziemniak, Batat, Papryka, Papryczka ostra zielona, Papryczka ostra czerwona Pomidor, Bakłażan, Ogórek, Cukinia, Kalarepa, Dynia, Rzodkiewka, Rzodkiew, Brukiew, Burak czerwony, Botwina, Szparagi, Cebula, Szalotka, Por, Chrzan, Oliwka zielona, Oliwka czarna, Karczoch, Pędy bambusa, Koper włoski , Fasolka szparagowa.
• Grzyby (4): Pieczarka, Boczniak, Prawdziwek, Kurka.
• Sałaty (5): Sałata głowiasta, Szpinak, Cykoria, Endywia, Roszponka.
• Strączkowe (7): Groch, Fasola biała, Fasola kidney, Ciecierzyca, Soczewica, Soja, Orzech ziemny.
• Owoce (42): Jabłko, Gruszka, Truskawka, Malina, Porzeczka czerwona, Porzeczka czarna, Jagoda, Jeżyna, Borówka, Cytryna, Pomarańcza, Mandarynka, Grejpfrut, Limonka, Winogrona, Rodzynki, Agrest, Śliwka, Mirabelka, Wiśnia, Brzoskwinia, Morela, Nektarynka, Mango, Kwita (pigwa), Banan, Kiwi, Ananas, Daktyl, Figa, Granat, Melon miodowy, Arbuz, Rabarbar, Rokitnik Kaki, Gujawa, Karambole, Liczi, Marakuja, Papaja, Awokado.
• Ryby (19): Pstrąg, Dorsz, Łosoś, Śledź, Sardynka, Sardela, Makrela, Tuńczyk, Sandacz, Halibut, Flądra, Sola, Węgorz, Wątłusz srebrzysty, Karp, Okoń, Szczupak, Kałamarnica, Kawior.
• Skorupiaki i mięczaki (8): Krab, Ostryga, Krewetka, Homar, Rak, Langusta, Małże, Ślimaki.
• Mięsa (11): Kurczak, Kaczka, Gęś, Indyk, Jagnięcina, Wołowina, Wieprzowina, Dzik, Sarnina, Królik, Konina.
• Zioła i przyprawy (40): Anyż, Bazylia, Pieprz czarny, Pieprz zielony, Pieprz biały, Papryka, Pieprz kajeński, Koperek, Kminek, Liść laurowy, Natka pietruszki, Tymianek, Ziele angielskie, Cząber, Chili, Curry, Estragon, Kurkuma, Imbir, Gorczyca, Trybula, Kolendra, Rzeżucha, Lubczyk, Majeranek, Oregano, Rozmaryn, Szafran, Szałwia, Szczypior, Czosnek zwyczajny, Czosnek niedźwiedzi, Gałka muszkatołowa, Wanilia, Cynamon, Kardamon, Goździk, Owoce jałowca, Melisa cytrynowa, Kapary.
• Kawa, herbata i napary (12): Kawa, Herbata czarna, Herbata zielona, Herbata z dzikiej róży, Yerba mate, Pokrzywa, Rooibos, Mięta, Rumianek, Kwiat lipy, Werbena cytrynowa, Hibiskus.
• Miody i słodycze (9): Miód rzepakowy, Miód akacjowy, Miód z koniczyny, Syrop klonowy, Lukrecja, Czekolada pełnomleczna, Czekolada biała, Czekolada gorzka, Syrop z buraka cukrowego.
• Zagęstniki (7): Agar-Agar, Karagen, Guma guar, Żelatyna, Pektyna, Karob, Tragant.
• Pozostałe (9): Drożdże piekarskie, Drożdże piwne, Chmiel, Słód, Kakao, Czerwone wino, Białe wino, Algi, Aloes.

Candida Tcellspot

Badanie to ma na celu różnicowanie pomiędzy rodzajami infekcji drożdżakami z rodzaju Candida. Drobnoustrój ten ma zdolności wypełniania najdrobniejszych luk w koloniach jelitowych i wrastania z błonę śluzową jelita. W początkowej fazie kolonizacji dochodzi do kontaktu z rozpuszczalnymi antygenami Candida przez co system immunologiczny reaguje odpowiedzią humoralną przy czym aktywowane są limfocyty Th2 odpowiedzialne za ten typ reakcji. W fazie przetrwałej kolonizacji uaktywniana jest odpowiedź komórkowa i aktywne są limfocyty Th1.

Test oparty jest o badanie obecności cytokin charakterystycznych dla obydwu typów limfocytów. Określane jest uwalnianie podstawowe IFN-γ i IL-10 oraz po stymulacji antygenem Candida. Przewaga wzrostu w jednym typie cytokin świadczy o nasileniu reakcji z udziałem odpowiedniego typu Th – Th1 – w przypadku IFN-γ i Th2 w przypadku IL-10.

Candida IgA, IgG, IgM

Candida albicans jest grzybem z rzędu drożdżaków. Fizjologicznie może on wchodzić w skład flory jelitowej u większej części populacji. Wywołuje on najczęściej zakażenia u osób z obniżoną odpornością, stosujących przewlekle antybiotykoterapię, posiadających sztuczne zastawki, cewniki i po zabiegach inwazyjnych. Na rozwinięcie się zakażenia Candida może wpłynąć także nieprawidłowa dieta, brak snu, alkohol i nikotyna, stres i brak ruchu. Zakażenie tym drożdżakiem może rozwijać się zarówno na powierzchni jak i wewnątrz ciała – te rozwijające się wewnątrz, ogólnoustrojowe są zdecydowanie bardziej niebezpieczne dla organizmu.

Zapoznaj się z naszym artykułem w magazynie "Chceby Być Rodzicami" nr 5(38) maj 2018

https://drive.google.com/open?id=1xncM4KFQ3YSbg93dOBWBjZHA61aitw2I