Badanie poziomu IgG2 to laboratoryjne oznaczenie stężenia jednej z czterech podklas przeciwciał klasy G (immunoglobulin G), które odpowiadają za odporność typu humoralnego. Pomaga ono w dokładnej ocenie stanu układu immunologicznego, zwłaszcza gdy podejrzewa się specyficzne niedobory odporności.
Immunoglobulina IgG2 to jedna z czterech podklas przeciwciał klasy G (IgG), stanowiąca około 15–25% całkowitej puli IgG we krwi dorosłego człowieka. Okres półtrwania tej klasy immunoglobulin w organizmie wynosi 21 dni.
IgG2 odgrywa ważną rolę w:
- obronie organizmu przed konkretnymi typami patogenów, odpowiadając za obronę przed bakteriami otoczkowymi (posiadającymi otoczki polisacharydowe) takimi jak Streptococcus pneumoniae czy Haemophilus influenzae),
- neutralizowaniu toksyn bakteryjnych oraz w odpowiedzi immunologicznej na niektóre antygeny polisacharydowe.
Poziom IgG2 rośnie z wiekiem. Wartości referencyjne typowe dla dorosłych osiąga dopiero w granicach 5-7. roku życia. Z tego powodu małe dzieci są naturalnie bardziej podatne na infekcje bakteryjne dróg oddechowych. Izolowany spadek stężenia tej podklasy (często przy prawidłowym całkowitym poziomie IgG) to najczęstszy wrodzony niedobór podklas immunoglobulin u dzieci. Niedobór IgG2 często współistnieje z selektywnym niedoborem IgA. Taka kombinacja nasila częstotliwość infekcji układu oddechowego i pokarmowego
Główne objawy niedoboru IgG2
- Nawracające infekcje dróg oddechowych - uporczywe zapalenia zatok, ucha środkowego, oskrzeli oraz nawracające zapalenia płuc.
- Ciężki przebieg zakażeń bakteryjnych - podwyższone ryzyko rozwoju groźnych powikłań, w tym bakteryjnego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych.
- Słaba odpowiedź na szczepienia - pacjenci z niedoborem IgG2 często nie wytwarzają odporności po podaniu szczepionek polisacharydowych (np. starszego typu szczepionek przeciw pneumokokom).
Immunoglobulina IgG podklasa IgG-2 - kto i kiedy powinien wykonać badanie?
Oznaczenie stężenia IgG2 znajduje zastosowanie, gdy jest potrzebna:
- diagnostyka pierwotnych niedoborów odporności: gdy pacjent często choruje, mimo że standardowe badanie ogólnego poziomu IgG, IgA i IgM daje prawidłowe wyniki,
- ocena nawracających zakażeń otolaryngologicznych: i pulmonologicznych u dzieci powyżej 2-3 roku życia oraz dorosłych, np. zapalenia zatok, zapalenia ucha środkowego, zapalenia płuc;
- pogłębiona diagnostyka chorób autoimmunizacyjnych,
- kontrola pacjentów w trakcie przewlekłej sterydoterapii, która może obniżać IgG,
- wyjaśnienie przyczyny słabej odpowiedzi na szczepienia.
Immunoglobulina IgG podklasa IgG-2 - normy i przyczyny odchyleń od normy
W Laboratorium Centralnym ALAB wartości referencyjne (normy) są następujące:
- poniżej 1 r. - 0,26-1,36 g/l
- 1-3 lat - 0,28-2,16 g/l
- 3-6 lat - 0,57-2,90 g/l
- 6-12 lat - 0,68-3,88 g/l
- 12-18 lat - 0,81-4,72 g/l
- powyżej 18 lat - 1,69-7,86 g/l
Przyczyny odchyleń od normy
Obniżony poziom (niedobór) IgG2 może być spowodowany przez:
- wrodzony (pierwotny) wybiórczy niedobór podklas IgG lub pospolity niedobór odporności (CVID),
- wtórne niedobory odporności związane z utratą białka (np. zespół nerczycowy), chorobami nowotworowymi układu krwiotwórczego (np. szpiczak, przewlekła białaczka limfocytowa) lub leczeniem immunosupresyjnym/chemioterapią.
Podwyższony poziom:
- przewlekłe i nawracające infekcje bakteryjne lub wirusowe,
- choroby autoimmunologiczne (np. toczeń rumieniowaty układowy),
- choroby rozrostowe układu krwionośnego, np. szpiczak plazmocytowy produkujący przeciwciała podklasy IgG2.
Immunoglobulina IgG podklasa IgG-2 - przygotowanie do badania
Badanie polega na pobraniu próbki krwi żylnej. Badanie nie wymaga specjalnego przygotowania. Oznaczenie podklas IgG nie wymaga bycia na czczo i próbkę można pobrać o dowolnej porze dnia.