Przeciwciała przeciwko endomysium i gliadynie IgG (celiakia)

Przeciwciała przeciwko endomysium i deamidowanym peptydom gliadyny IgG (celiakia) - więcej informacji o badaniu

Celiakia to choroba autoimmunologiczna, w której spożywanie glutenu prowadzi do niszczenia kosmków jelitowych. Standardowo diagnostykę laboratoryjną celiakii prowadzi się w klasie IgA, jednak przeciwciała w klasie IgG mają w tej chorobie swoje znaczenie. Około 2–3% pacjentów z celiakią cierpi na wrodzony, selektywny niedobór odporności w klasie IgA. U tych osób testy w klasie IgA dają wynik fałszywie ujemny (prawidłowy), pomimo choroby. Oznaczenie przeciwciał w klasie IgG jest jedynym sposobem na prawidłowe zdiagnozowanie celiakii w tej grupie pacjentów.

Panel bada przeciwciała:

• anty-EmA IgG (przeciw endomysium) - wykazują niemal 100% swoistość dla celiakii,
• anty-DGP IgG (przeciw deamidowanej gliadynie) - reagują na przetworzone przez enzymy jelitowe białka glutenu. Są kluczowe u małych dzieci (poniżej 2. roku życia), u których układ odpornościowy często nie produkuje jeszcze innych przeciwciał celiakalnych.

Przeciwciała przeciwko endomysium i deamidowanym peptydom gliadyny IgG (celiakia) - kto i kiedy powinien wykonać badanie?

Badanie jest wskazane przy:

• podejrzeniu celiakii u osób z potwierdzonym niedoborem IgA (lub gdy ogólny poziom IgA w krwi wyszedł poniżej normy).
• objawach jelitowych: przewlekłe biegunki, nawracające wzdęcia, silne skurcze brzucha, tłuszczowe stolce lub niewyjaśniony spadek masy ciała.
• objawach pozajelitowych: przewlekłe zmęczenie, uporczywa anemia (niedokrwistość z niedoboru żelaza) oporna na leczenie tabletkami, afty w jamie ustnej, osteoporoza w młodym wieku.
• objawach u małych dzieci (poniżej 2. roku życia): gdy występują problemy z przybieraniem na wadze i wzrostem (zahamowanie rozwoju fizycznego).
• monitorowanie przestrzegania diety bezglutenowej: jako okresowe badanie kontrolne u osób już zdiagnozowanych.

Przeciwciała przeciwko endomysium i deamidowanym peptydom gliadyny IgG (celiakia) - normy i interpretacja wyników

• Wynik prawidłowy (ujemny/negatywny) - świadczy o braku przeciwciał klasy IgG przeciwko endomysium i DGP we krwi. Z dużym prawdopodobieństwem wyklucza celiakię (pod warunkiem, że pacjent przed badaniem jadł gluten).
• Wynik podwyższony (dodatni/pozytywny) - świadczy o obecności przeciwciał. U pacjenta przed diagnozą potwierdza aktywną fazę celiakii lub choroby Duhringa (skórnej postaci celiakii). U pacjenta ze zdiagnozowaną celiakią świadczy o nieprzestrzeganiu diety bezglutenowej, nieświadomym spożywaniu ukrytego glutenu lub zbyt krótkim czasie od momentu przejścia na dietę (przeciwciała IgG mogą utrzymywać się we krwi dłużej niż IgA, nawet do kilku-kilkunastu miesięcy od odstawienia glutenu).

Przeciwciała przeciwko endomysium i deamidowanym peptydom gliadyny IgG (celiakia) - co może wpłynąć na wynik?

Jeśli badanie ma cel diagnostyczny (potwierdzenie lub wykluczenie celiakii), pacjent musi przez minimum 6 tygodni przed pobraniem krwi spożywać gluten (przynajmniej 1 posiłek dziennie, np. zwykły chleb, makaron). Przejście na dietę bezglutenową przed badaniem spowoduje spadek i zanik przeciwciał, dając wynik fałszywie ujemny.

Przygotowanie do badania

Do Punktu Pobrań nie trzeba zgłaszać się na czczo. Krew żylna może być pobrana o dowolnej porze dnia.

Standardowe leki przeciwalergiczne (antyhistaminowe) nie mają wpływu na wynik.