
Badanie IgE swoiste dla śledzia (w laboratoriach często oznaczane międzynarodowym kodem f205) to laboratoryjny test z krwi. Jego celem jest ilościowe oznaczenie przeciwciał klasy IgE, które układ odpornościowy wyprodukował przeciwko białkom zawartym w mięsie śledzia.
Cena w klubie: 64,13 złekstra -5%
Najniższa cena z ostatnich 30 dni: 52,50 zł
Cena według cennika w mieście: Warszawa
10 dni roboczych
Krew
Śledź (Clupea harengus), podobnie jak węgorz i dorsz, należą do nadrzędu ryb kostnoszkiletowych (Teleostei). Antygeny tych ryb są źródłem reakcji krzyżowych. Najczęściej z ryb tych uczula dorsz, alergenem dorsza jest Gad c 3, parwalbuminą, której odpowiedniki wykryto u wielu innych gatunków (w tym u śledzia oraz u węgorza).
Według Międzynarodowej Bazy Nazewnictwa Alergenów (WHO/IUIS) śledź atlantycki zawiera tylko jeden oficjalnie zarejestrowany molekularny alergen główny o nazwie Clu h 1. Białko to, należące do rodziny beta-parwalbumin, znajduje się w tkance mięśniowej ryby i wykazuje wysoką odporność na działanie wysokich temperatur.
Badanie stężenia swoistych przeciwciał IgE przeciwko śledziowi powinny wykonać:
Norma referencyjna jest identyczna dla wszystkich pojedynczych alergenów badanych z krwi i wynosi:
Jeśli wynikowi powyżej normy towarzyszą objawy kliniczne (np. pokrzywka, wymioty, duszność), potwierdza to aktywną chorobę. Wyższe wartości liczbowe korelują statystycznie z większym ryzykiem wystąpienia gwałtownego wstrząsu anafilaktycznego.
Układ odpornościowy produkuje przeciwciała IgE przeciwko śledziowi, ale organizm wykształcił mechanizmy tolerancji klinicznej. Pacjent ma wynik powyżej 0,35 kU/l, jednak po zjedzeniu śledzia nie występują u niego żadne objawy chorobowe. Sam dodatni wynik bez objawów nie pozwala na rozpoznanie alergii.
Wynik powyżej normy może pojawić się u osób, które nigdy nie jadły śledzia. Jest to spowodowane obecnością panalergenu (beta-parwalbuminy). Jeśli pacjent jest pierwotnie uczulony na dorsza (białko Gad c 1), jego przeciwciała rozpoznają podobną strukturę białka śledzia (Clu h 1) i wiążą się z nią w teście laboratoryjnym, dając wynik dodatni.
Podwyższony wynik testu na śledzia może być wynikiem fałszywie dodatnim, wywołanym nie przez białka samej ryby, lecz przez białka nicienia Anisakis simplex, który powszechnie pasożytuje w tkankach śledzi. Jeśli pacjent jest uczulony na antygeny tego pasożyta (lub wykazuje reakcję krzyżową z roztoczami/skorupiakami przez białko tropomiozynę), pełen ekstrakt śledzia może wejść w reakcję z tymi przeciwciałami i zawyżyć wynik.