Dorsz (F3) IgE swoiste

Dorsz (F3) - IgE swoiste - więcej informacji o badaniu

Dorsz atlantycki (Gadus morhua) to duża, drapieżna ryba morska z rodziny dorszowatych, zamieszkująca chłodne wody północnego Oceanu Atlantyckiego, Morza Północnego oraz Morza Bałtyckiego (gdzie występuje jego podgatunek). Jest to jedna z najważniejszych gospodarczo i najpowszechniej spożywanych ryb białych w Europie, ceniona za chude, delikatne, warstwowe mięso, które w Polsce sprzedawane jest w postaci świeżych lub mrożonych filetów, a także masowo wykorzystywane w przemyśle przetwórczym do produkcji paluszków rybnych, kostek oraz dań gotowych.

W alergologii dorsz atlantycki ma bardzo istotne znaczenie, ponieważ stanowi:

• punkt odniesienia w diagnostyce i podstawowy model badawczy. Dorsz jest historycznie najlepiej przebadaną rybą pod kątem alergii pokarmowych. To właśnie z dorsza wyizolowano pierwsze białka alergizujące, dlatego jego pełen ekstrakt (test F-3) służy jako podstawowe narzędzie diagnostyczne do potwierdzania alergii na ryby na całym świecie;
• źródło parwalbuminy (Gad c 1) - białko, które odpowiada za ponad 95% wszystkich reakcji alergicznych na ryby. Wykazuje odporność na wysokie temperatury (smażenie, gotowanie) oraz na kwas żołądkowy i enzymy trawienne. Oznacza to, że obróbka kulinarna nie zmniejsza jego potencjału alergizującego;
• źródło dużego ryzyka anafilaksji;
• źródło alergii krzyżowej - parwalbuminy większości ryb są podobne do Gad c 1, wysoki wynik przeciwciał przeciwko dorszowi stwarza ryzyko alergii na białko innych ryb morskich i słodkowodnych (np. morszczuka, mintaja, łososia, okonia czy karpia), co zmusza pacjenta do całkowitej i bezwzględnej eliminacji ryb z jadłospisu.

Alergia na dorsza jest trwała (nie mija z wiekiem). Dodatkowo, ponieważ cząsteczki Gad c 1 łatwo unoszą się z parą wodną, u pacjentów silnie uczulonych, ciężki atak astmy lub wstrząs może rozwinąć się drogą wziewną, przez samo przebywanie w pomieszczeniu, w którym jest gotowany lub smażony.

Dorsz (F3) - IgE swoiste - kto i kiedy powinien wykonać badanie?

Badanie na alergen z dorsza powinny wykonać przede wszystkim osoby, u których występuje uzasadnione podejrzenie alergii pokarmowej lub zawodowej, objawiające się reakcjami natychmiastowymi po kontakcie z tą rybą.

Do głównej grupy pacjentów należą osoby z objawami po spożyciu, takimi jak nagła pokrzywka, świąd skóry, obrzęk naczynioruchowy warg, języka lub twarzy, nudności, gwałtowne wymioty, skurcze brzucha, biegunka, a także nagła duszność, świszczący oddech czy wodnisty katar.

Test jest wskazany także dla osób, które przeszły epizod wstrząsu anafilaktycznego o niewyjaśnionej przyczynie, jeśli w ciągu kilku godzin przed incydentem spożywały ryby lub owoce morza.

Badanie powinny wykonać również osoby z objawami wziewnymi, czyli pacjenci, u których napady astmy, kaszlu lub kataru pojawiają się w czasie przebywania w pomieszczeniach, gdzie ryba jest smażona, gotowana lub patroszona. Jest to także ważne badanie w diagnostyce alergii zawodowej, dla pracowników przetwórstwa rybnego, kucharzy, sprzedawców w sklepach rybnych oraz rybakom cierpiącym na przewlekły nieżyt nosa lub astmę w miejscu pracy.

Dorsz (F3) - IgE swoiste - normy i przyczyny odchyleń od normy

Norma: < 0,35 kU/l.

Dodatni wynik jest bardzo silnym predyktorem alergii na większość ryb dorszowatych i ryb w ogóle

Wyższe klasy (3-6) korelują z bardzo wysokim ryzykiem ciężkiej reakcji po spożyciu.

Dorsz (F3) - IgE swoiste - przygotowanie do badania

Brak specjalnych wymagań dla tego badania. Można je wykonać po posiłku, o dowolnej porze dnia. Pacjent może przez cały czas przyjmować leki przeciwalergiczne.