Kora mózgowa – budowa i funkcje. Czym są szare komórki?

Kora mózgowa to najbardziej zewnętrzna i ewolucyjnie zaawansowana część mózgu, która definiuje nas jako ludzi. To tutaj rodzą się myśli, emocje i świadome decyzje. Choć ma zaledwie kilka milimetrów grubości, jej skomplikowana struktura i sieć połączeń między tzw. szarymi komórkami stanowią fundament naszej osobowości i zdolności poznawczych. Zrozumienie jej budowy i mechanizmów regeneracji jest niezwykle ważne nie tylko dla lekarzy, ale także dla każdej osoby, która chce świadomie dbać o zdrowie swojego mózgu.

Z tego artykułu dowiesz się:
>> co to jest kora mózgowa i gdzie dokładnie się znajduje,
>> jak przebiega proces budowy kory mózgowej,
>> za co odpowiada kora mózgowa,
>> czym są szare komórki w ujęciu biologicznym,
>> jaką rolę pełnią neurony i komórki glejowe,
>> czy możliwa jest regeneracja szarych komórek.

Spis treści:

  1. Co to jest kora mózgowa i gdzie się znajduje?
  2. Budowa kory mózgowej
  3. Za co odpowiada kora mózgowa?
  4. Czym są szare komórki?
  5. Za co odpowiadają szare komórki?
  6. Czy szare komórki się regenerują?
  7. Zakończenie
  8. Kora mózgowa – sekcja FAQ

Co to jest kora mózgowa i gdzie się znajduje?

Kora mózgowa (ang. cerebral cortex) to najbardziej zewnętrzna warstwa półkul mózgowych, która u ssaków, a szczególnie u ludzi, jest silnie pofałdowana. To pofałdowanie, tworzące charakterystyczne zakręty i bruzdy, pozwala na pomieszczenie ogromnej liczby neuronów na stosunkowo małej powierzchni czaszki.

Pod względem anatomicznym kora wyściela zewnętrzną część kresomózgowia, oddzielając środowisko wewnętrzne mózgu od opon mózgowo-rdzeniowych. Rozwija się ona z grzbietowej części przodomózgowia podczas embriogenezy. Stanowi ona kluczowy element ośrodkowego układu nerwowego, odpowiedzialny za integrację bodźców z całego ciała.

Ciekawostka:
W 1840 r. J.P. Baillarger zbadał korę mózgową za pomocą mikroskopu, a dzięki jego badaniom możliwe było ujrzenie rozmieszczenia komórek i włókien zawartych korze mózgowej.

Budowa kory mózgowej

Kora mózgowa charakteryzuje się niezwykle precyzyjną, warstwową strukturą. U ludzi wyróżniono sześć warstw komórek, z których każda pełni inne funkcje i posiada specyficzne połączenia.

Proces powstawania tych warstw odbywa się w sposób nazywany „od wewnątrz do zewnątrz” (ang. inside-out). Oznacza to, że neurony, które powstały wcześniej zajmują głębsze warstwy, a te powstałe później muszą przewędrować przez nie, aby zająć pozycje bardziej zewnętrzne.

W korze mózgowej występują dwa główne typy neuronów:

  • neurony projekcyjne (PNs) – powstają bezpośrednio w korze i przemieszczają się w górę (radialnie) wzdłuż włókien gleju promienistego, tworząc jej warstwową strukturę,
  • interneurony (cINs) – powstają poza korą i docierają do niej „bokiem” (tangencjalnie), a następnie rozmieszczają się w odpowiednich warstwach, gdzie regulują aktywność innych neuronów.

Ważną rolę w tym procesie odgrywają radialne komórki glejowe (RGCs, ang. radial glial cells), które z jednej strony wytwarzają neurony, a z drugiej tworzą rusztowanie, po którym mogą się one przemieszczać.

>> Zobacz: Niedotlenienie mózgu: objawy, skutki, przyczyny i leczenie

Za co odpowiada kora mózgowa?

Kora mózgowa jest odpowiedzialna za najbardziej złożone funkcje życiowe. Można ją podzielić na obszary wyspecjalizowane w konkretnych zadaniach:

  • przetwarzanie sensoryczne – odbieranie i interpretacja sygnałów wzrokowych, słuchowych, dotykowych i smakowych,
  • kontrola motoryczna – planowanie i inicjowanie świadomych ruchów mięśni,
  • wyższe funkcje poznawcze – pamięć, uwaga, myślenie abstrakcyjne, rozwiązywanie problemów oraz mowa,
  • osobowość i emocje – to w korze (szczególnie przedczołowej) zachodzą procesy kształtujące charakter i sposób reagowania na bodźce społeczne.

Poszczególne obszary kory mózgowej, np. pole wzrokowe w płacie potylicznym i pole ruchowe w płacie czołowym, ściśle ze sobą współpracują.

Czym są szare komórki?

Pojęcie „szare komórki” odnosi się do istoty szarej mózgu. W przeciwieństwie do istoty białej (składającej się głównie z aksonów otoczonych białą mieliną), istota szara to gęste skupisko ciał komórek nerwowych (neuronów) oraz komórek glejowych.

Szary kolor tej tkanki w preparatach wynika z braku osłonek mielinowych na ciałach neuronów oraz bardzo dużej koncentracji naczyń krwionośnych, które muszą dostarczać tlen i składniki odżywcze do intensywnie pracujących komórek. W skład istoty szarej wchodzą także dendryty czyli krótkie wypustki, przez które neurony odbierają informacje od innych komórek nerwowych.

>> Może Cię zainteresować: Układ nerwowy człowieka – budowa, funkcje, podział

Za co odpowiadają szare komórki?

„Szare komórki” to potoczne określenie istoty szarej mózgu. Odpowiada ona za przetwarzanie informacji i kontrolę funkcji organizmu. Jej głównym zadaniem jest odbieranie impulsów nerwowych, ich analiza i generowanie odpowiedzi, która następnie jest przesyłana dalej.

Ważną rolę wspierającą pełnią tu komórki glejowe:

  • astrocyty – dbają o metabolizm neuronów, oczyszczają synapsy z nadmiaru neuroprzekaźników i dostarczają składników odżywczych,
  • mikroglej – pełni funkcje odpornościowe, usuwa uszkodzone połączenia i wspiera przeżywalność neuronów poprzez uwalnianie czynników wzrostu, takich jak IGF-1.

Dzięki współpracy tych komórek możliwe jest tworzenie synaps, czyli połączeń, które są fizycznym zapisem wiedzy i doświadczeń.

>> To ciekawe: Nerw błędny – jak przebiega i za co odpowiada?

Czy szare komórki się regenerują?

Przez lata dominował pogląd, że mamy określoną liczbę neuronów, która z czasem tylko maleje. Obecnie wiemy, że jest inaczej.

Chociaż większość neuronów kory mózgowej powstaje w okresie embrionalnym, istnieją dowody, że neurogeneza (powstawanie nowych komórek) może trwać również w dorosłym życiu. Uważa się jednak, że w dość ograniczonym zakresie i w specyficznych obszarach, np. w hipokampie (część układu limbicznego odpowiedzialnego przede wszystkim za pamięć).

Większość procesów naprawczych w korze mózgowej opiera się jednak nie na tworzeniu nowych komórek, a na neuroplastyczności, czyli zdolności istniejących neuronów do tworzenia nowych połączeń i przejmowania funkcji uszkodzonych obszarów. Ważną kwestią prawidłowego funkcjonowania neuronów jest odpowiednia komunikacja międzykomórkowa i stabilność macierzy zewnątrzkomórkowej (ECM, ang. extracellular matrix), która stanowi dla nich środowisko życia.

Zakończenie

Kora mózgowa to niezwykle złożona struktura, której budowa i funkcjonowanie opierają się na precyzyjnej współpracy neuronów oraz komórek glejowych. To właśnie w niej zachodzą procesy, które definiują nasze myślenie, emocje i zdolność do uczenia się. Choć jej rozwój rozpoczyna się już w życiu płodowym, mózg przez całe życie pozostaje dynamiczny i zdolny do zmian.

Kora mózgowa – sekcja FAQ

Jakie są objawy uszkodzenia kory mózgowej?

Objawy zależą od lokalizacji uszkodzenia i mogą obejmować zaburzenia mowy (afazję), problemy z koordynacją ruchową, utratę zdolności rozpoznawania przedmiotów lub drastyczne zmiany w osobowości i zachowaniu społecznym.

Gdzie leży kora mózgowa?

Znajduje się ona na samej powierzchni mózgu, tuż pod kośćmi czaszki i oponami mózgowymi, tworząc najbardziej zewnętrzną warstwę obu półkul.

Co niszczy korę mózgową?

Do czynników niszczących należą niedotlenienie, urazy mechaniczne, przewlekłe stany zapalne oraz niektóre wirusy (np. wirus Zika lub cytomegalowirus), które mogą zaburzać zachowanie komórek macierzystych kory.

Co niszczy szare komórki?

Szare komórki, czyli istota szara mózgu, mogą ulegać uszkodzeniom pod wpływem wielu czynników. Do najważniejszych należą stres oksydacyjny, nadużywanie substancji psychoaktywnych (np. alkoholu czy narkotyków), przewlekły brak snu oraz procesy neurodegeneracyjne.


Piśmiennictwo

  1. Agirman G., Broix L. i Nguyen L. Cerebral cortex development: an outside-in perspective. FEBS Lett, 2017, 591(24), 3978-3992,
  2. Stoufflet J., Tielens S. i Nguyen L. Shaping the cerebral cortex by cellular crosstalk. Cell, 2023, 186(13), 2733-2747,
  3. Traczyk W.Z. i Trzebski A. (red.). Fizjologia człowieka z elementami fizjologii stosowanej i klinicznej. Wyd. PZWL, Warszawa, 2015.
Izabela Grabowska
Izabela Grabowska
Dietetyk sportowy, psychodietetyk. Absolwentka studiów doktoranckich w Zakładzie Fizjologii Stosowanej w Instytucie Medycyny Doświadczalnej Klinicznej PAN w Warszawie. Ukończyła Wydział Nauk o Żywieniu Człowieka i Konsumpcji SGGW w Warszawie. Dietetyk z szeroką wiedzą z zakresu żywienia człowieka, fizjologii wysiłku fizycznego (studia podyplomowe na Akademii Wychowania Fizycznego w Warszawie – Żywienie i Wspomaganie Dietetyczne w Sporcie) oraz psychodietetyki (studia podyplomowe w Szkole Wyższej Psychologii Społecznej w Warszawie – Psychodietetyka), z doświadczeniem w pracy naukowej, a także w poradnictwie dietetycznym. Autorka licznych artykułów naukowych i popularno-naukowych oraz rozdziału w książce „Dietetyka Sportowa” wyd. PZWL, jak również redaktorka naukowa MN Żywienie w praktyce klinicznej wyd. Medical Tribune.
 alabbanerek_wdomu

Social

93,838FaniLubię
6,044ObserwującyObserwuj
19,600SubskrybującySubskrybuj

Przeczytaj też