Badanie stężenia aminotransferazy alaninowej (ALT) we krwi pozwalający na ocenę stanu wątroby. Umożliwia wykrycie uszkodzeń miąższu tego narządu na bardzo wczesnym etapie, często jeszcze przed wystąpieniem objawów klinicznych. Oznaczenie to jest niezbędne zarówno w badaniach przesiewowych, jak i w procesie monitorowania postępów leczenia chorób wątroby.
Oczekiwanie na wynik
1 dzień roboczy
Pobierany materiał
Krew
Gdzie można wykonać
Przygotowanie
Aminotransferaza alaninowa (ALT) jest enzymem z grupy transaminaz, kluczowym dla metabolizmu białek oraz procesów energetycznych. Najwyższą aktywność wykazuje w cytoplazmie komórek wątrobowych (hepatocytów), choć występuje również w nerkach oraz tkance mięśniowej (w tym w mięśniu sercowym). Mechanizm działania ALT opiera się na przekształcaniu alaniny w pirogronian, który stanowi istotny substrat energetyczny w cyklu Krebsa.
Podwyższona aktywność ALT w surowicy wynika najczęściej z uszkodzenia hepatocytów, które uwalniają ten wewnątrzkomórkowy enzym do krwiobiegu. Ze względu na wysoką specyficzność narządową, oznaczenie ALT jest podstawowym markerem diagnostycznym stanów zapalnych wątroby o różnej etiologii. W przeciwieństwie do AST, ALT koncentruje się głównie w miąższu wątroby, co czyni go czulszym wskaźnikiem jej dysfunkcji. Ponadto poziom ALT uznaje się za niezależny parametr diagnostyczny w kierunku metabolicznej (niealkoholowej) stłuszczeniowej choroby wątroby (NAFLD/MASLD).
Badanie poziomu aminotransferazy alaninowej (ALT), często zlecane równolegle z aminotransferazą asparaginianową (AST) w ramach tzw. panelu wątrobowego, jest kluczowe w diagnostyce chorób i uszkodzeń wątroby.
Wskazaniami do jego wykonania są objawy sugerujące schorzenia wątroby, takie jak:
Oznaczenie poziomu ALT jest również rekomendowane osobom z podwyższonym ryzykiem chorób wątroby, w tym:
Badanie ALT jest także pomocne w monitorowaniu skuteczności leczenia u pacjentów ze zdiagnozowaną chorobą wątroby oraz w przypadku niespecyficznych objawów, w celu wykluczenia schorzeń wątroby.
Normy dla poziomu aminotransferazy alaninowej (ALT) mogą się nieznacznie różnić w zależności od laboratorium i stosowanej metody pomiaru. Przyjmuje się, że u zdrowych dorosłych poziom ALT zazwyczaj nie powinien przekraczać 40 U/L.
Należy pamiętać, że każdy wynik badania powinien być interpretowany przez lekarza w kontekście ogólnego stanu zdrowia pacjenta, jego historii medycznej oraz wyników innych badań laboratoryjnych.
Zarówno podwyższony, jak i obniżony poziom aminotransferazy alaninowej (ALT) może dostarczyć cennych informacji diagnostycznych.
Zazwyczaj sugeruje uszkodzenie komórek wątrobowych, jednak stopień podwyższenia może wskazywać na różne przyczyny:
Chociaż rzadziej budzi niepokój, niski poziom ALT może wskazywać na:
Badanie stężenia aminotransferazy alaninowej (ALT) we krwi zazwyczaj nie wymaga specjalnych przygotowań. Zaleca się jednak, aby na badanie zgłosić się na czczo (8-12 godzin po ostatnim posiłku), aby uniknąć wpływu spożytych pokarmów na wyniki. Przed badaniem należy unikać intensywnego wysiłku fizycznego oraz spożywania alkoholu.
Na poziom aminotransferazy alaninowej (ALT) we krwi mogą wpływać liczne czynniki, zarówno związane ze stanem zdrowia, jak i stylem życia. Warto o nich poinformować lekarza lub personel laboratorium przed pobraniem krwi.
Aminotransferaza alaninowa (ALT) to enzym występujący głównie w wątrobie. Jej poziom we krwi jest kluczowym wskaźnikiem zdrowia wątroby. Podwyższone wartości ALT zazwyczaj świadczą o uszkodzeniu lub chorobie komórek wątrobowych, które uwalniają ten enzym do krwiobiegu.