Magnez w moczu

Magnez w moczu - więcej informacji o badaniu

Magnez jest czwartym pierwiastkiem mineralnym pod względem ilości w organizmie człowieka i drugim najczęściej występującym kationem (po potasie). Pełni funkcję kofaktora dla ponad 300 reakcji enzymatycznych związanych, m.in. z metabolizmem węglowodanów i lipidów. Jest niezbędny do syntezy DNA i RNA, jak i białek. Ponadto magnez odgrywa bardzo ważną rolę w regulacji kurczliwości mięśni, ciśnienia tętniczego krwi, mineralizacji kości i zębów oraz w przewodnictwie nerwowym.

Magnez jest wchłaniany w przewodzie pokarmowym, a wydalany z moczem przez nerki.

Mechanizm wydalania jest wieloetapowy:

• początkowo magnez trafia do tzw. moczu pierwotnego, który jest poddawany filtracji w kłębuszkach nerkowych i większość magnezu wchłania się ponownie;
• niewielka część (3-5%) jest wydalana z moczem. Ilość wydalanego magnezu organizm dostosowuje do aktualnych potrzeb i zasobów ustroju. Gdy organizm ma za mało magnezu, nerki powinny ograniczać jego utratę. Gdy magnezu jest za dużo, zdrowe nerki zwiększają jego wydalanie.

Badanie magnezu we krwi pokazuje jego aktualne stężenie w krążeniu. Badanie moczu odpowiada pytanie, jak nerki gospodarują magnezem, dlatego choroby nerek, leki moczopędne i niektóre zaburzenia elektrolitowe mogą istotnie zmieniać wynik badania magnezu w moczu.

Magnez w moczu - kto i kiedy powinien zrobić badanie?

Oznaczenie magnezu w moczu jest rekomendowane w różnicowaniu przyczyn nieprawidłowego stężenia magnezu we krwi, zwłaszcza w ocenie, czy przyczyną hipomagnezemii jest nadmierna utrata tego pierwiastka przez nerki.

Magnez w moczu dostarcza informacji:

• ile pierwiastka wydalane jest przez nerki,
• czy niedobór magnezu we krwi wynika raczej z niedostatecznej podaży lub zaburzonego wchłaniania w przewodzie pokarmowym,
• czy suplementacja lub przyjmowane leki wpływają na wydalanie magnezu.

Badanie magnezu w moczu jest wskazane wszystkim przy obniżonym magnezie we krwi, pozwalając na uzupełnienie diagnostyki i potwierdzenie lub wykluczenie nadmiernej utraty tego pierwiastka przez nerki jako przyczyny niedoboru.

Badanie może być także zlecane u pacjentów z chorobami lub stanami, które mogą zwiększać utratę magnezu z moczem, takimi jak:

• choroby nerek,
• przyjmowanie leków wpływających na wydalanie magnezu, np. leków moczopędnych.

Badanie może być zalecane także przy nadmiarze magnezu, szczególnie jeśli pacjent:

• ma niewydolność nerek,
• przyjmuje preparaty magnezu,
• stosuje kilka preparatów wieloskładnikowych zawierających magnez,
• używa leków przeczyszczających z magnezem.

W takiej sytuacji ocena wydalania magnezu może pomóc określić, czy nerki prawidłowo usuwają jego nadmiar.

Magnez w moczu - interpretacja wyników

Badanie powinno być interpretowanie w połączeniu z objawami i innymi badaniami pacjenta, zwłaszcza z poziomem magnezu w surowicy, lub w pełnej krwi.

Przykładowo:

• niski magnez we krwi + wysokie wydalanie magnezu w moczu może sugerować nerkową utratę magnezu,
• niski magnez we krwi + niskie wydalanie magnezu w moczu bardziej przemawia za niedostateczną podażą, zaburzeniami wchłaniania lub stratami z przewodu pokarmowego,
• wysoki magnez we krwi + niskie wydalanie w moczu może wskazywać na problem z usuwaniem magnezu przez nerki i chorobami nerek.

Magnez w moczu - przygotowanie do badania. Co może wpłynąć na wynik?

Materiał należy pobrać do pojemnika na mocz, zakupionego w aptece lub dostępnego w Punkcie Pobrań.

Przed pobraniem próbki moczu należy umyć ręce, a następnie ujście cewki moczowej.

Mocz do badania powinien pochodzić z tzw. środkowego strumienia. Pierwszą, niewielką ilość należy oddać do toalety. Następną porcję do pojemnika, a końcową znów do toalety. Próbkę moczu należy dostarczyć jak najszybciej do wybranego Punktu Pobrań. Jeśli jest to niemożliwe pojemnika można przechowywać do kilku godzin w lodówce.

Badanie wykonuje się z porannej porcji moczu, jednak powinien on być zebrany w pęcherzu moczowym z całej nocy. Jeśli pacjent wielokrotnie wstaje do toalety wartość badania jest mniejsza. Wówczas wskazana jest dobowa zbiórka moczu.

Badania nie należy robić w okresie okołomenstruacyjnym i w czasie menstruacji - duża liczba krwinek czerwonych może utrudnić uzyskanie wiarygodnego wyniku.

Na wynik badania poziomu magnezu w moczu może mieć wpływ zażycie suplementów lub leków z magnezem w niewielkim odstępie czasowym od pobrania próbki. Połowa zażytej dawki magnezu jest eliminowana w ciągu 8-9 godzin, dlatego zaleca się aby w przeddzień badania nie zażywać preparatów magnezu.