Białko pTau217

Białko pTau217 - więcej informacji o badaniu

Białko tau występuje głównie w komórkach nerwowych (neuronach). Odpowiada za stabilizację ich wewnętrznego rusztowania, co pozwala utrzymać prawidłową strukturę komórek oraz umożliwia transport substancji odżywczych w ich wnętrzu.

W przebiegu choroby Alzheimera dochodzi do nieprawidłowych zmian chemicznych tego białka – procesu zwanego fosforylacją. Cząsteczka pTau217 to specyficzna odmiana tego zmienionego białka. Wzrost jej stężenia we krwi jest bezpośrednim dowodem na to, że w mózgu zaczynają odkładać się szkodliwe złogi innego białka, zwanego amyloidem.

Wynik testu wskazuje, czy prawdopodobieństwo obecności złogów amyloidu w mózgu jest niskie, niejednoznaczne czy wysokie. Informacja jest pomocna w podjęciu decyzję o ewentualnym rozszerzeniu diagnostyki o dodatkowe kroki, takie jak:

• konsultacja u neurologa,
• dokładna ocena pamięci u neuropsychologa,
• badania obrazowe mózgu (np. rezonans magnetyczny lub tomografia),
• oznaczenie innych markerów biologicznych,
• analiza płynu mózgowo-rdzeniowego.

Białko pTau217 – kto i kiedy powinien wykonać badanie?

Badanie powinno być rozważone przede wszystkim u osób w wieku 55 lat i starszych, u których występują objawy lub subiektywnie odczuwane pogorszenie funkcji poznawczych, m.in.:

• postępujące problemy z pamięcią i zapamiętywaniem nowych informacji,
• częste powtarzanie tych samych pytań lub informacji,
• pogorszenie koncentracji, planowania i organizacji codziennych czynności,
• trudności z orientacją w czasie lub miejscu,
• problemy z wykonywaniem wcześniej znanych zadań,
• trudności ze znajdowaniem właściwych słów,
• zmiany zachowania lub funkcjonowania, którym towarzyszy pogorszenie sprawności poznawczej.

Badanie nie jest przeznaczone jako rutynowy test przesiewowy dla osób bez objawów ani jako samodzielny test prognostyczny. Decyzję o wykonaniu i interpretację wyniku należy omówić z lekarzem, najlepiej neurologiem, geriatrą lub lekarzem prowadzącym diagnostykę zaburzeń poznawczych.

Białko pTau217 - normy i interpretacja wyników

Interpretacja wyniku:
• ≤0,223 pg/ml - wynik ujemny, wskazujący na niskie prawdopodobieństwo patologii amyloidowej, wyklucza odładanie amyloidu. Obserwowane objawy, np. problemy z pamięcią, wynikają z innych przyczyn (choroby naczyniowe, zaburzenia hormonalne)
• >0,223 do ≤0,378 pg/ml - wynik pośredni, wymagający rozważenia dalszej diagnostyki;
• >0,378 pg/ml - wynik dodatni, wskazujący na wysokie prawdopodobieństwo patologii amyloidowej, jednak nie oznacza rozpoznania choroby Alzheimera. Świadczy natomiast o obecności zmian biologicznych, które wymagają dalszej oceny.

Każdy wynik musi być zawsze oceniany przez lekarza w połączeniu z aktualnymi objawami pacjenta, jego historią zdrowia oraz badaniem lekarskim.

WAŻNE! Wyników uzyskanych testami od różnych producentów nie należy bezpośrednio ze sobą porównywać, ponieważ laboratoria używają odmiennych metod pomiaru i innych wartości granicznych (norm).

Białko pTau217 - przygotowanie do badania

Badanie nie wymaga specjalnego przygotowania. Krew można pobrać o dowolnej porze dnia; nie trzeba być na czczo, jednak bezpośrednio przed pobraniem nie należy spożywać obfitego posiłku. Przed pobraniem zaleca się odpoczynek przez około 15 minut.

Nie należy samodzielnie odstawiać leków ani suplementów. Materiałem do badania jest osocze z krwi.