Migdał (F20) IgE swoiste

Migdał (F20) IgE swoiste - więcej informacji o badaniu

Botanicznie migdały nie są orzechami, jednak należy wiedzieć, że w klasyfikacji alergenów traktuje się je jako orzechy drzewne i często są umieszczane w grupie orzechów.

Alergia na migdały jest stosunkowo rzadka. Badania pokazują, że w populacji ogólnej swoiste IgE lub dodatnie testy skórne stwierdzano u około 2% osób, jednak klinicznie potwierdzona, doustnymi próbami prowokacyjnymi alergia, alergia występuje u poniżej 0,1% pacjentów.

Objawy sugerujące alergię na migdały, które mogą występować po ich spożyciu to:

• zespół alergii jamy ustnej (OAS): świąd, mrowienie, pieczenie lub obrzęk warg, języka i gardła tuż po spożyciu migdałów;
• objawy skórne: pokrzywka, swędząca wysypka, zaczerwienienie skóry;
• dolegliwości ze strony układu pokarmowego: nudności, wymioty, bóle brzucha, biegunka;
• problemy z układem oddechowym: duszność, świszczący oddech, obrzęk krtani, nieżyt nosa;
• anafilaksja - zagrażająca życiu reakcja ogólnoustrojowa (spadek ciśnienia, utrata przytomności), która w przypadku migdałów może być spowodowane przez białko Pru du 6.

W badaniu oznacza się cały ekstrakt migdała, bez podziału na poszczególne białka, jednak warto wiedzieć, że do poznanych alergenów należą między innymi:

• Pru du 6 - białko zapasowe nasion, odporne na działanie temperatury i trawienie. Uczulenie na nie może wskazywać na pierwotną alergię na migdały i wiązać się z ryzykiem reakcji ogólnoustrojowej;
• Pru du 1 - białko z rodziny PR-10, podobne do głównego alergenu pyłku brzozy. Może odpowiadać za reakcje krzyżowe u osób uczulonych na brzozę, często objawiające się świądem lub mrowieniem w jamie ustnej;
• Pru du 4 - profilina, czyli białko występujące także w pyłkach i innych produktach roślinnych. Uczulenie na nie bywa związane z reakcjami krzyżowymi i objawami w obrębie jamy ustnej;
• Pru du 3 - białko transportujące lipidy, należące do rodziny LTP. Białka tej rodziny są stabilne i mogą uczestniczyć w reakcjach ogólnoustrojowych, choć dane dotyczące znaczenia Pru du 3 są ograniczone.

Różnorodność alergenów migdała powoduje, że po potwierdzeniu alergii pacjent powinien unikać ich spożywania w każdej postaci.

Migdał (F20) IgE swoiste - kto i kiedy powinien wykonać badanie?

Badanie może być pomocne u dzieci i dorosłych, u których istnieje podejrzenie alergii na migdały, zwłaszcza gdy:

• po zjedzeniu migdałów lub produktu zawierającego migdały wystąpiły objawy, np. świąd jamy ustnej, pokrzywka, obrzęk, wymioty lub duszność;
• doszło do reakcji po posiłku zawierającym kilka składników i migdał jest jednym z podejrzewanych alergenów;
• u osoby z alergią na pyłek brzozy pojawiają się objawy po spożyciu migdałów;
• lekarz ocenia wcześniejsze podejrzenie alergii i potrzebuje dodatkowych danych do zaplanowania dalszej diagnostyki.

Migdał (F20) IgE swoiste - normy i interpretacja wyników

Wynik jest podawany w jednostkach kUA/l. Należy odnieść go do wartości i komentarza zamieszczonych na wyniku przez laboratorium. Za wynik dodatni przyjmuje się ale próg może zależeć od zastosowanego testu. Nie jest to próg, który samodzielnie rozpoznaje alergię.

• Wynik dodatni - stężenie powyżej 0,35 kUA/l - oznacza wykrycie swoistych IgE przeciwko alergenom migdała. Może występować zarówno u osoby z objawową alergią, jak i u osoby tolerującej migdały.
• Wynik ujemny oznacza, że nie wykryto przeciwciał lub ich stężenie jest poniżej progu oznaczenia. Zmniejsza to prawdopodobieństwo alergii IgE-zależnej.

Wyższe stężenie swoistych IgE może zwiększać prawdopodobieństwo reakcji, jednak na podstawie samej wartości nie można wiarygodnie przewidzieć, czy reakcja wystąpi ani jak będzie ciężka. Nie ustalono wiarygodnej wartości granicznej, która pozwalałaby jednoznacznie przewidzieć reakcję kliniczną.

Migdał (F20) IgE swoiste - przygotowanie do badania, co może zafałszować wyniki?

Do oznaczenia swoistych IgE nie trzeba być na czczo, badanie można wykonać o dowolnej porze dnia. Warto jednak sprawdzić zalecenia laboratorium jeśli podczas tej samej wizyty wykonywane są inne badania krwi.

Leki przeciwhistaminowe nie wpływają na wynik oznaczenia swoistych IgE we krwi, dlatego nie trzeba ich odstawiać przed badaniem, w przeciwieństwie do testów skórnych.