Przeciwciała przeciwko mikrosomom nerki i wątroby (LKM-1)

Przeciwciała przeciw mikrosomom nerki i wątroby (LKM-1) - więcej informacji o badaniu

Anty-LKM-1 (ang. Liver-Kidney Microsome type 1) to autoprzeciwciała, które w wyniku błędu układu odpornościowego zaczynają atakować własne komórki organizmu. Celują w specyficzny enzym (cytochrom P450 2D6) znajdujący się w komórkach wątroby (hepatocytach) oraz nerek.

Ich obecność jest głównym markerem autoimmunologicznego zapalenia wątroby typu 2. Jest to rzadka, przewlekła, agresywna choroba, w której układ immunologiczny niszczy miąższ wątroby, prowadząc do jej zapalenia, zwłóknienia i marskości.

W przeciwieństwie do częstszego typu 1 (gdzie dominują przeciwciała ANA i SMA), typ 2 występuje głównie u dzieci, nastolatków i młodych dorosłych, często między 2. a 14. rokiem życia. Dotyka głównie dziewczęta i kobiety.

Przeciwciała przeciw mikrosomom nerki i wątroby (LKM-1) - kto i kiedy powinien wykonać to badanie?

Lekarz (zazwyczaj hepatolog, gastroenterolog lub pediatra) zleca to badanie, gdy u pacjenta występują objawy sugerujące uszkodzenie wątroby o niewyjaśnionej przyczynie. Główne wskazania to:

• niewyjaśniony wzrost aktywności enzymów wątrobowych - przewlekłe podwyższenie aktywności ALT i AST we krwi, przy wykluczeniu wirusowych zapaleń wątroby (wirusów HBV, HCV) oraz alkoholu i toksyn,
• objawy chorób wątroby - zażółcenie skóry i białkówek oczu (żółtaczka), przewlekłe zmęczenie, ciemny mocz, jasny stolec, ból brzucha (szczególnie po prawej stronie pod żebrami), nudności,
• diagnostyka różnicowa u dzieci - każde niewyjaśnione ostre lub przewlekłe zapalenie wątroby u dziecka powinno być diagnozowane pod kątem anty-LKM-1,
• współistnienie innych chorób autoimmunologicznych, np. cukrzycy typu 1, zapalenia tarczycy (Hashimoto), bielactwa czy celiakii, którym towarzyszą pogorszone wyniki wątrobowe.

Przeciwciała przeciw mikrosomom nerki i wątroby (LKM-1) - normy i interpretacja wyników

• Wynik negatywny (w normie) - < 20 RU/ml

Brak obecności przeciwciał anty-LKM-1. Zmniejsza to prawdopodobieństwo AZW typu 2, choć całkowicie go nie wyklucza (tzw. postacie seronegatywne, stanowiące mały odsetek przypadków).

• Wynik dodatni (pozytywny - >= 20 RU/ml - pozytywny

Świadczy o obecności przeciwciał w organizmie. Przy jednoczesnym podwyższeniu parametrów wątrobowych (ALT, AST) i wysokim poziomie immunoglobulin IgG, wynik z wysokim prawdopodobieństwem potwierdza rozpoznanie autoimmunologicznego zapalenia wątroby typu 2.

Poziom przeciwciał koreluje z aktywnością choroby - służy lekarzowi także do monitorowania skuteczności leczenia immunosupresyjnego.

Przeciwciała przeciw mikrosomom nerki i wątroby (LKM-1) - przygotowanie do badania

Badanie nie wymaga specjalnego przygotowania, nie trzeba być na czczo.

Co może wpłynąć na wyniki?

Najważniejszym czynnikiem zakłócającym prawidłową interpretację jest zakażenie wirusem HCV (WZW C). U około 5-10% pacjentów z przewlekłym wirusowym zapaleniem wątroby typu C stwierdza się obecność przeciwciał anty-LKM-1, co powoduje wynik fałszywie dodatni w kontekście choroby autoimmunologicznej). Układ odpornościowy w walce z HCV zaczyna omyłkowo produkować przeciwciała LKM-1.