Witamina H (biotyna)

Organizm człowieka nie jest w stanie sam syntezować biotyny (witaminy H, witaminy B7), jednak jest ona wytwarzana w jelicie grubym przez bakterie jelitowe, ale jej wchłanianie w tym odcinku przewodu pokarmowego jest niewielkie. Podstawowym źródłem witaminy H są produkty spożywcze, takie jak, m.in.: wątroba, żółtko jaj, orzeszki ziemne, migdały, pestki słonecznika, rośliny strączkowe (głównie soja), produkty pełnoziarniste, mleko i produkty mleczne, a także warzywa i owoce.

Przy prawidłowo zbilansowanej diecie ryzyko wystąpienia niedoboru tej witaminy jest niskie. Z drugiej strony mogą one wystąpić u osób z wrodzonym niedoborem biotyny oraz:

• z nieswoistym zapaleniem jelit (np. wrzodziejące zapalenie jelita grubego i choroba Leśniowskiego-Crohna),
• z łojotokowym zapaleniem skóry,
• z chorobą Leinera (erytrodermia złuszczająca),
• palących tytoń,
• spożywających regularnie alkohol,
• długotrwale żywionych pozajelitowo (jeżeli ta witamina nie jest im dostarczana w formie dożylnej),
• przyjmujących leki np. przeciwdrgawkowe czy hormony steroidowe.

Również u kobiet ciężarnych i karmiących piersią obserwowany jest zwiększone ryzyko niedoboru biotyny.

Objawy niedoboru biotyny (witaminy H, witaminy B7)

Do objawów niedoboru witaminy H należą:

• wypadanie włosów,
• łamliwość i kruchość paznokci,
• łojotokowe zapalenie skóry,
• przewlekłe zmęczenie i wzmożona senność,
• parestezje,
• encefalopatia,
• neuropatia,
• bóle mięśniowe,
• zapalenie spojówek,
• spadek odporności organizmu,
• wypryskowe wysypki skórne,
• wady rozwojowe płodu,
• kwasica ketonowa.

Przy dużym niedoborze biotyny mogą wystąpić zaburzenia neurologiczne.

Kto i kiedy powinien wykonać badanie witaminy H (biotyny) we krwi?

Badanie jest zalecane dla osób w grupie ryzyka niedoboru biotyny lub z objawami wskazującymi na jej zbyt niskie spożycie.