Z brakiem apetytu w ciąży zmaga się wiele kobiet, szczególnie na jej początku. Choć często ma on podłoże fizjologiczne, bywa źródłem niepokoju o zdrowie matki i dziecka. Sprawdź, z czego może wynikać brak apetytu w ciąży, kiedy wymaga diagnostyki i jak bezpiecznie sobie z nim radzić.

Spis treści:

1. Brak apetytu w ciąży: przyczyny
   • Brak apetytu w ciąży w 1. trymestrze
   • Brak apetytu w ciąży w 2. trymestrze
   • Brak apetytu w ciąży w 3. trymestrze
2. Co oznacza brak apetytu w ciąży bez wymiotów?
   • Czy brak apetytu w ciąży to objaw choroby?
3. Jakie objawy mogą towarzyszyć jadłowstrętowi i brakowi apetytu w ciąży?
4. Czy brak apetytu w ciąży szkodzi dziecku?
5. Co na brak apetytu w ciąży?
   • Pamiętaj o kontrolowaniu masy ciała
   • Badaj się regularnie i nie opuszczaj wizyt u lekarza
6. Brak apetytu w ciąży: podsumowanie

Brak apetytu w ciąży: przyczyny

Utrata lub zmniejszenie łaknienia w ciąży jest zjawiskiem wieloczynnikowym. Wpływają na nie zmiany hormonalne, adaptacja metaboliczna organizmu, dolegliwości ze strony układu pokarmowego oraz czynniki psychiczne. Charakter i nasilenie objawów różnią się w zależności od etapu ciąży.

Brak apetytu w ciąży w 1. trymestrze

W pierwszym trymestrze dominuje wpływ hormonów, zwłaszcza gonadotropiny kosmówkowej (hCG) i progesteronu. Mogą one powodować:

• nudności i nadwrażliwość na zapachy,
• szybkie uczucie sytości,
• awersję do określonych pokarmów.

Brak apetytu w ciąży w 1 trymestrze często współistnieje z mdłościami, ale może też występować bez wymiotów i zwykle ma charakter przejściowy. Największe nasilenie objawów zwykle przypada między 6. a 12. tygodniem ciąży.

>> Przeczytaj: Pierwsze objawy ciąży – kiedy się pojawiają i jakie badania zrobić?

Brak apetytu w ciąży w 2. trymestrze

Drugi trymestr bywa określany jako najbardziej „komfortowy”, jednak u części kobiet nadal obserwuje się:

• spowolnienie perystaltyki jelit (wynikające m.in. z działania progesteronu),
• wzdęcia i zaparcia,
• zgagę.

To właśnie te objawy mogą tłumaczyć brak apetytu w ciąży w 2 trymestrze, mimo ustąpienia nudności.

Brak apetytu w ciąży w 3. trymestrze

W trzecim trymestrze powiększająca się macica uciska żołądek i jelita. Skutkiem mogą być:

• uczucie pełności po niewielkich porcjach,
• refluks żołądkowo‑przełykowy,
• zmniejszona tolerancja obfitych posiłków.

Dlatego brak apetytu w ciąży w 3 trymestrze często ustępuje po jedzeniu mniejszych, ale częstszych porcji.

Co oznacza brak apetytu w ciąży bez wymiotów?

Brak apetytu w ciąży bez wymiotów zwykle nie świadczy o patologii. Może być efektem adaptacji organizmu do ciąży, stresu lub zmęczenia. Kluczowe znaczenie ma ocena ogólnego stanu zdrowia, przyrostu masy ciała oraz wyników badań laboratoryjnych.

Czy brak apetytu w ciąży to objaw choroby?

Rzadko, ale możliwe przyczyny patologiczne obejmują m.in. niedokrwistość, zaburzenia czynności tarczycy, infekcje lub zaburzenia depresyjne. Utrzymujący się brak łaknienia zawsze powinien być omówiony z lekarzem prowadzącym ciążę. Pomocne mogą być proste badania, takie jak morfologia, ferrytyna, TSH czy glukoza na czczo.

Jakie objawy mogą towarzyszyć jadłowstrętowi i brakowi apetytu w ciąży?

Brak apetytu w ciąży może występować samodzielnie, ale często towarzyszą mu inne dolegliwości, zależne od trymestru i ogólnego stanu ciężarnej. Najczęściej obserwuje się:

• mdłości, wymioty (zwłaszcza w I trymestrze),
• uczucie pełności po niewielkim posiłku,
• wrażliwość na zapachy i określone smaki,
• osłabienie, zmęczenie, zawroty głowy,
• spadek masy ciała lub brak jej przyrostu.

W przypadkach o podłożu psychicznym mogą pojawić się także: niepokój, obsesyjne kontrolowanie wagi, unikanie jedzenia i negatywne emocje związane z jedzeniem lub sylwetką. W skrajnych przypadkach może dojść do objawów niedożywienia lub niedoborów energetyczno‑białkowych.

Warto pamiętać, że ciąży fizjologicznej kobieta z prawidłowym BMI powinna przybrać na wadze ok. 11,5-16 kg i jest to jeden z istotnych wskaźników oceny rozwoju ciąży.

Czy brak apetytu w ciąży szkodzi dziecku?

Krótkotrwały brak apetytu, zwłaszcza w I trymestrze, zwykle nie stanowi zagrożenia dla płodu. Organizm matki ma naturalne rezerwy, a rozwijające się dziecko czerpie potrzebne składniki z jej zasobów.

Problem pojawia się, gdy jadłowstręt utrzymuje się dłużej, prowadzi do niedoborów żywieniowych lub znacznego spadku masy ciała. Skutkiem mogą być:

• niedobory żelaza, witamin i mikroelementów kluczowych dla rozwoju płodu,
• zaburzenia wzrastania wewnątrzmacicznego,
• niska masa urodzeniowa dziecka,
• większe ryzyko przedwczesnego porodu.

Szczególnie niebezpieczne są przypadki zaburzeń odżywiania, takich jak pregoreksja, które mogą prowadzić do poważnych komplikacji zdrowotnych u matki i dziecka.

>> Zobacz także: Witaminy i ich suplementacja u kobiet w ciąży

Co na brak apetytu w ciąży?

Brak apetytu w ciąży to częsty problem, ale w większości przypadków możliwy do opanowania. Wiele kobiet odczuwa poprawę samopoczucia po wprowadzeniu kilku prostych zmian.

Pomocne mogą być:

• częstsze, ale mniejsze objętościowo posiłki,
• jedzenie dań o łagodnym zapachu i smaku, najlepiej w temperaturze pokojowej,
• picie koktajli i zup kremów, gdy trudno przełknąć coś stałego,
• unikanie silnych bodźców zapachowych i stresu.

Niektórym kobietom pomagają również naturalne sposoby pobudzenia apetytu, np. spacery, lekkie ćwiczenia, imbir lub cytrusy, jednak każdą zmianę diety warto skonsultować z lekarzem lub dietetykiem.

>> Zobacz także: Co jeść, a czego unikać w ciąży i dlaczego?

Pamiętaj o kontrolowaniu masy ciała

Nawet jeśli jedzenie sprawia trudność, warto regularnie monitorować przyrost masy ciała. Zarówno jej brak, jak i zbyt gwałtowny spadek mogą wymagać diagnostyki. W ciąży nie chodzi o jedzenie „za dwoje”, lecz „dla dwojga”, z myślą o jakości diety i dostarczeniu kluczowych składników odżywczych, nie ilości kalorii.

Badaj się regularnie i nie opuszczaj wizyt u lekarza

Utrzymujący się brak apetytu może być sygnałem poważniejszych problemów zdrowotnych, np. niedoczynności tarczycy, cukrzycy ciążowej czy zaburzeń psychicznych.

Regularne wizyty kontrolne i badania laboratoryjne (morfologia, poziom glukozy, ferrytyny, TSH) pozwalają wcześnie wykryć nieprawidłowości i odpowiednio zareagować.

Brak apetytu w ciąży: podsumowanie

Brak apetytu w ciąży najczęściej ma charakter fizjologiczny i zmienia się w zależności od trymestru. Utrzymujące się objawy mogą jednak wymagać diagnostyki, zwłaszcza jeśli towarzyszy im spadek masy ciała lub osłabienie. Kluczowe znaczenie ma kontrola przyrostu wagi i regularne badania. Pozwalają one ocenić, czy organizm matki zapewnia dziecku odpowiednie warunki do rozwoju. Zadbaj o siebie i swoje dziecko – sprawdź dostępne pakiety badań dla kobiet w ciąży.

Bibliografia

1. Bąk-Sosnowska M. Pregoreksja – objawy, uwarunkowania, konsekwencje. Forum Położnictwa i Ginekologii.
2. Cichecka-Wilk M. Pregoreksja – jadłowstręt psychiczny kobiet w ciąży. Studia Edukacyjne 2021; 62: 187–204. DOI: 10.14746/se.2021.62.11
3. Grajek M.K., Grot M., Kujawińska M., Nigowski M., Kryska S. Pregoreksja i jej znaczenie dla procesów fizjologicznych zachodzących u płodu – przegląd aktualnej wiedzy. Psychiatria Polska 2023; 57(6): 1181–1194. DOI: https://doi.org/10.12740/PP/OnlineFirst/150421
4. Harasim-Piszczatowska E., Krajewska-Kułak E. Pregoreksja – anoreksja kobiet ciężarnych. Pediatr Med Rodz 2017; 13(3): 363–367. DOI: 10.15557/PiMR.2017.0038
5. Mathieu J. What is pregorexia? J Am Diet Assoc 2009; 109(6): 976–979.
6. Pawełczyk-Jabłońska P. Pregoreksja jako jedno z zaburzeń odżywiania w ciąży – jak wygląda w teorii? Narodowe Centrum Edukacji Żywieniowej.
7. Pieczykolan A., Flis E., Bień A. Zaburzenia odżywiania a ciąża. Pielęgniarstwo i Zdrowie Publiczne 2017; 7(3): 223–226.

Krwawienie z nosa to często spotykana dolegliwość, typowo związana z uszkodzeniem naczyń krwionośnych umiejscowionych w przedniej części przegrody nosowej (splot Kiesselbacha). Zdecydowanie rzadziej obserwuje się krwawienia z tylnej części jamy nosowej i nosogardła. Krwawienie z nosa może pojawić się również w ciąży, co często budzi u pacjentek niepokój.

Spis treści:

1. Krew z nosa w ciąży: przyczyny krwawienia
   • Krew z nosa w ciąży w 1 trymestrze
   • Krew z nosa w 2 trymestrze ciąży
   • Krew z nosa w 3 trymestrze ciąży
2. Co robić, gdy wystąpi krwawienie z nosa w ciąży?
3. Czy krwawienie z nosa w ciąży oznacza chorobę?
4. Czy krwawienie z nosa w ciąży jest groźne?
   • Kiedy krew z nosa w ciąży powinna wzbudzić czujność?
5. Jakie badania zrobić, gdy często leci krew z nosa w ciąży?
6. Czy można przeciwdziałać krwawieniu z nosa w ciąży?
7. Krew z nosa w ciąży: podsumowanie

Krew z nosa w ciąży: przyczyny krwawienia

Krwawienie z nosa w czasie ciąży może mieć wiele przyczyn. Wśród nich wyróżnia się przede wszystkim:

• wzrost ciśnienia tętniczego (warto pamiętać o nadciśnieniu w przebiegu stanu przedrzucawkowego i rzucawki),
• urazy nosa i śluzówki,
• nowotwory w obrębie jamy nosowo-gardłowej,
• zaburzenia krzepnięcia krwi.

Krew z nosa w ciąży w 1 trymestrze

W pierwszym trymestrze odnotowuje się istotne zmiany hormonalne, związane między innymi ze wzrostem stężenia estrogenów i progesteronu, co prowadzi do przekrwienia i rozpulchnienia śluzówki w obrębie nosa.

Estrogeny powodują wzrost przepuszczalności śródbłonka, a także silniejsze ukrwienie w obrębie błon śluzowych, co skutkuje zwiększonym ryzykiem krwawienia. Z kolei progesteron zmniejsza napięcie mięśniowe, również z obrębie mięśniówki naczyń krwionośnych, co powoduje zwiększone ryzyko pękania naczyń, nawet podczas zwykłego kichania.

Krew z nosa w 2 trymestrze ciąży

Zmiany hormonalne w II trymestrze ciąży prowadzą do zjawiska określanego mianem ciążowego nieżytu nosa. Przewlekłe przekrwienie błony śluzowej nosa sprzyja jego pocieraniu i kichaniu, co z kolei zwiększa ryzyko krwawienia z nosa w ciąży. Ponadto, wzrastające stężenie estrogenów prowadzi do tworzenia nowych naczyń krwionośnych (nasilenie angiogenezy) również w obrębie śluzówki nosa, co niestety sprzyja częstszym krwawieniom.

Krew z nosa w 3 trymestrze ciąży

Krwawieniu z nosa w III trymestrze ciąży sprzyja przede wszystkim hiperwolemia, a więc wzrost objętości krwi. W ostatnim trymestrze ciąży wzrasta ona nawet o 40-50%, co powoduje zwiększenie ciśnienia w naczyniach krwionośnych, a tym samym do ich przeciążenia, co sprzyja pękaniu i tym samym krwawieniu z nosa.

Co robić, gdy wystąpi krwawienie z nosa w ciąży?

W pierwszym kroku należy przyjąć pozycję siedzącą z głową przesuniętą lekko do przodu, co pozwala na zmniejszenie napływu krwi do naczyń krwionośnych nosa i tym samym ograniczenie krwawienia. Warto również uciskać oba skrzydełka nosa oraz umieścić w obrębie karku i czoła zimne okłady. W wielu przypadkach te procedury pozwalają na zahamowanie krwawienia. Jeżeli mimo podjętych działań nie dochodzi do opanowania krwawienia, konieczna jest wówczas interwencja medyczna.

W gabinecie lekarskim lub na Szpitalnym Oddziale Ratunkowym (SOR) możliwe jest uzyskanie specjalistycznej pomocy. Postępowanie w krwawieniach z nosa obejmuje w tym przypadku przede wszystkim:

• założenie tamponady przedniej lub tylnej,
• punktowe przyżeganie (termiczne lub chemiczne),
• zahamowanie krwawienia z wykorzystaniem cewnika Foleya (12–16 F z 30 ml balonem).

>> Zobacz: Kiedy krwawienie z nosa powinno budzić obawy?

Czy krwawienie z nosa w ciąży oznacza chorobę?

Krwawienie z nosa w ciąży nie zawsze oznacza chorobę, ponieważ wiele procesów fizjologicznych może prowadzić do zwiększenia ryzyka krwawienia. Jednak w tym wyjątkowym czasie warto każdy niepokojący objaw skonsultować z lekarzem prowadzącym, szczególnie jeśli nawraca.

Czy krwawienie z nosa w ciąży jest groźne?

W większości przypadków krwawienie z nosa w ciąży jest zjawiskiem samoograniczającym się i przemijającym bez konieczności podejmowania leczenia. Jednak w niektórych przypadkach może ono być związane z szeregiem schorzeń. Choroby, które mogą objawiać się krwawieniem z nosa, to między innymi:

• ostre i przewlekłe zapalenie błony śluzowej nosa,
• polipy błony śluzowej,
• naczyniaki i malformacje naczyniowe,
• obecność ciała obcego w jamie nosowej,
• zaburzenia krzepnięcia, w tym hemofilia i choroba von Willebranda,
• małopłytkowość, a więc obniżenie liczby płytek krwi,
• choroby wątroby, w tym jej marskość,
• przewlekła choroba nerek,
• choroby autoimmunologiczne, w tym toczeń rumieniowaty układowy (SLE), a także zapalenia naczyń,
• niedobory witaminowe, w tym niedobór kwasu askorbinowego (witaminy C),
• nowotwory układu krwiotwórczego,
• przedawkowanie leków, w tym heparyny.

>> Przeczytaj: Ciśnienie w ciąży – jakie jest prawidłowe? Czy nadciśnienie w ciąży jest groźne?

Kiedy krew z nosa w ciąży powinna wzbudzić czujność?

Krew z nosa w ciąży powinno wzbudzić niepokój przede wszystkim, gdy:

• krwawienia są częste,
• obserwuje się obfite krwawienie (krwotok z nosa w ciąży),
• odnotowuje się podwyższone ciśnienie tętnicze krwi,
• krwawienia nie można zatamować przez 15-20 minut,
• pojawiają się objawy dodatkowe, takie jak krwawienia z dróg rodnych, krwawienie z odbytu, łatwe powstawania siniaków, krwawienie z dziąseł czy też krwiomocz,
• występuje gorączka, dreszcze, osłabienie,
• pojawiają się zawroty głowy, duszność, uczucie kołatania serca, ból głowy, ból w klatce piersiowej,
• występują symptomy neurologiczne, w tym zaburzenia mowy, zaburzenia czucia czy zaburzenia równowagi i widzenia,
• do krwawienia z nosa doszło po urazie głowy.

>> Sprawdź: Zaburzenia równowagi – możliwe przyczyny i diagnostyka

Jakie badania zrobić, gdy często leci krew z nosa w ciąży?

Badania laboratoryjne i procedury medyczne, które należy rozważyć i wykonać podczas diagnostyki krwawienia z nosa w ciąży, to przede wszystkim:

• morfologia krwi z rozmazem – niezwykle przydatna między innymi w celu oznaczenia liczby płytek i krwinek czerwonych,
• parametry krzepnięcia (koagulogram) – w tym oznaczenie INR, APTT, PT, stężenia fibrynogenu,
• badanie ogólne moczu – pozwala na stwierdzenie białkomoczu, które występuje w przebiegu stanu przedrzucawkowego,
• stężenie CRP,
• próby wątrobowe – w tym stężenie ALT, AST, ALP, bilirubiny,
• stężenie kreatyniny i mocznika – pozwala na ocenę funkcji nerek,
• oznaczenie przeciwciał przeciwjądrowych (ANA), stężenia C3, C4, a także ANCA – przy podejrzeniu schorzeń autoimmunologicznych.

Niezbędne jest pełne badanie przedmiotowe pacjentki, a także pomiary ciśnienia tętniczego. W niektórych przypadkach konieczne może się okazać badania laryngologiczne z wykorzystaniem rynoskopu.

Czy można przeciwdziałać krwawieniu z nosa w ciąży?

Jakich zasad należy przestrzegać w celu zmniejszenia ryzyka krwawienia z nosa w ciąży? Warto prowadzić do swojego życia przede wszystkim takie zasady jak:

1. Delikatne oczyszczanie nosa, unikanie urazów śluzówki, która w ciąży jest przekrwiona.
2. Stosowanie się do zróżnicowanej diety, zawierającej odpowiednie ilości witamin.
3. Odpowiednia nawadnianie (zapobiega wysuszeniu śluzówek).
4. Nawilżanie wysuszonej śluzówki preparatami dopuszczonymi do stosowania w trakcie ciąży.
5. Regularne kontrole ciśnienia tętniczego, odpowiednie leczenie schorzeń przewlekłych, w tym nadciśnienia tętniczego.
6. Unikanie narażenia na wysuszone powietrze, a także dym tytoniowy.

>> Zobacz: Witaminy i ich suplementacja u kobiet w ciąży

Krew z nosa w ciąży: podsumowanie

• Krwawienie z nosa w ciąży może wynikać z fizjologicznych przemian zachodzących w organizmie kobiety ciężarnej.
• Objaw ten może jednak świadczyć również o nieprawidłowościach związanych z układem krzepnięcia, układem sercowo-naczyniowym, a także o dysfunkcji wątroby i nerek.
• Diagnozując krwawienie z nosa w ciąży warto przyjrzeć się przyjmowanym lekom, a także wykonać zlecone przez lekarza badania laboratoryjne.
• Przedłużające się i obfite krwawienia, częste pojawianie się krwawień z nosa, a także współistnienie innych objawów wymaga pilnej konsultacji lekarskiej.

Bibliografia

1. A. Dembińska-Kieć i inni, Diagnostyka laboratoryjna z elementami biochemii klinicznej, Urban & Partner, Wrocław 2005 (dodruk), s. 654–659,
2. A. Szczeklik, Piotr Gajewski, Interna Szczeklika, Wydawnictwo Medycyna Praktyczna, Kraków 2020/2021,
3. J. Tatoń, A. Czech, Diagnostyka internistyczna, PZWL Wydawnictwo Lekarskie, Warszawa 2005.

Opalanie w ciąży od lat budzi kontrowersje. Nieumiejętne korzystanie ze słońca może być groźne dla zdrowia przyszłej mamy i dziecka, dlatego warto wiedzieć, czego unikać. Z tego artykułu dowiesz się, czy opalanie szkodzi dziecku, jak wpływa na ciążę w poszczególnych trymestrach, a także czy korzystanie z solarium będzie bezpieczniejszym wyborem. Przeczytaj nasz artykuł i dowiedz się, jak opalanie wpływa na ciążę.

Spis treści:

1. Czy w ciąży można się opalać?
2. Czy opalanie w ciąży szkodzi dziecku?
3. Opalanie w ciąży w poszczególnych trymestrach
   • Opalanie w ciąży w 1. trymestrze
   • Opalanie w ciąży w 2. trymestrze
   • Opalanie w ciąży w 3. trymestrze
4. Opalanie brzucha w ciąży – czy jest bezpieczne?
5. Opalanie natryskowe w ciąży
6. Solarium a ciąża
7. Kiedy lepiej zrezygnować z opalania w ciąży?

Czy w ciąży można się opalać?

Wystawianie skóry na działanie promieni słonecznych to dla niektórych sposób na letni relaks. Należy jednak pamiętać, że opalanie może być niebezpieczne nie tylko dla kobiet w ciąży, ale dla każdego. Brak odpowiedniej ochrony przed słońcem może skutkować zaczerwienieniem skóry, poparzeniem, a także przyspieszać fotostarzenie. Najpoważniejszą konsekwencją jest zwiększone ryzyko nowotworów skóry. W ciąży świadomość zagrożeń jest bardzo istotna, ponieważ każda mama jest odpowiedzialna nie tylko za swoje zdrowie, ale również zdrowie dziecka. Samo przebywanie na słońcu przez kobietę w ciąży nie jest zabronione, ale jego częstotliwość czy długość ekspozycji powinna być dostosowana do stanu zdrowia przyszłej mamy. Tę kwestię warto uzgodnić z lekarzem prowadzącym, w szczególności, jeśli wybierasz się na wakacje.

>> Przeczytaj także: Wpływ promieni słonecznych na skórę

Czy opalanie w ciąży szkodzi dziecku?

Opalanie w ciąży nie jest bezpośrednim zagrożeniem dla dziecka, o ile odbywa się ono w bezpieczny sposób. Zbyt długie przebywanie na słońcu rozszerza jednak naczynia krwionośne u przyszłej mamy, czego konsekwencją jest pojawienie się niewielkich pajączków na ciele kobiety. Pajączki (w medycznym języku znane jako teleangiektazje) to niewielkie rozszerzenia naczyń krwionośnych skóry, które stanowią głównie problem natury estetycznej.

Opalanie zwiększa również ryzyko krwawienia z dróg rodnych. Wysokie temperatury sprzyjają odwodnieniu, które może być niebezpieczne dla ciężarnej (grozi małowodziem i niedotlenieniem płodu). Może doprowadzić do przegrzania organizmu, a ono z kolei do przedwczesnego porodu lub poronienia.

>> Warto wiedzieć: Odwodnienie i nawodnienie organizmu – fakty i mity

Jedno z badań wskazuje na to, że promieniowanie słoneczne może rozkładać kwas foliowy u kobiet w wieku rozrodczym. Jak wiadomo jest on bardzo istotny dla ciężarnych, dlatego jego degradacja może być groźna. Trwają jednak nadal badania, na większą skalę, których celem jest dokładniejsze zbadanie tej kwestii.

Opalanie w ciąży w poszczególnych trymestrach

W ciąży w organizmie kobiety zachodzi szereg zmian hormonalnych. Skóra jest bardziej wrażliwa na promienie słoneczne, a także na powstawanie podrażnień i przebarwień, w szczególności melasmy (ostudy ciężarnych). Wysokie temperatury mogą także przyczyniać się do pojawiania się opuchlizny i większego zmęczenia.

Opalanie w ciąży w 1. trymestrze

Pierwszy trymestr jest bardzo wymagający dla kobiet w ciąży. W tym okresie u przyszłej mamy pojawiają się różne objawy, mdłości czy gorsze samopoczucie. Płód rozwija się bardzo szybko, dlatego potrzebuje wielu witamin i składników mineralnych, w szczególności kwasu foliowego, którego wchłanianie może być utrudnione przez nadmierną ekspozycję słoneczną. Jego niedobór jest groźny dla dziecka i zaburza prawidłowy rozwój układu nerwowego.

Opalanie w ciąży w 2. trymestrze

Opalanie się w ciąży w drugim trymestrze jest już bezpieczniejsze, jednak nadal należy stosować się do zasad bezpieczeństwa, takich jak:

• stosowanie kremów z wysokimi filtrami (min. SPF 50),
• unikanie opalania w godzinach największego nasłonecznienia, czyli między 11. a 15.,
• w miarę możliwości przebywanie w cieniu,
• nawadnianie organizmu,
• ochrona oczu i głowy przed słońcem.

W 2. trymestrze ciąży nadal nie należy przesadzać ze zbyt długą ekspozycją słoneczną, jednak kilka minut dziennie może mieć korzystny wpływ na płód i przyszłą mamę. Promieniowanie słoneczne bierze udział syntezie witaminy D3, która jest ważna dla rozwoju zębów, kości i odporności organizmu.

>> Dowiedz się więcej: Witaminy i ich suplementacja u kobiet w ciąży

Opalanie w ciąży w 3. trymestrze

Opalanie w ciąży w 3. trymestrze jest możliwe, jeśli przyszła mama czuje się dobrze i nie ma przeciwwskazań do przebywania na słońcu. Podobnie, jak we wcześniejszych miesiącach konieczne jest stosowanie kremów z filtrem, nawadnianie organizmu i unikanie godzin, kiedy słońce świeci najmocniej.

Opalanie brzucha w ciąży – czy jest bezpieczne?

Wiele przyszłych mam zastanawia się, czy opalanie brzucha w ciąży jest bezpieczne, ponieważ istnieje wiele mitów z tym związanych. Nie ma jednoznacznej odpowiedzi na to pytanie, ale wiele zależy od stanu zdrowia kobiety. Krótkie przebywanie na zewnątrz nie jest zabronione, jednak podczas ekspozycji słonecznej warto zasłaniać brzuch, głównie ze względu na ryzyko przegrzania, podrażnienia od słońca czy pojawienia się przebarwień. Przyszła mama powinna również pamiętać o tym, że opalanie przyspiesza starzenie skóry, przyspiesza degradację kolagenu i zmniejsza elastyczność, co ma znaczenie u kobiet, które chcą szybko wrócić do formy po ciąży.

Brzuch można zasłaniać na wiele sposobów. Jednym z nich jest noszenie stroju kąpielowego, najlepiej wykonanego z tkaniny, która chroni przed promieniami UV. Ciało można również zakryć koszulą, chustą czy ręcznikiem. Pamiętaj jednak o tym, aby były one wykonane z przewiewnych tkanin, jak len czy bawełna.

Opalanie natryskowe w ciąży

Kobiety, którym zależy na zdrowej opaleniźnie, zamiast słońca często wybierają opalanie natryskowe lub stosowanie samoopalaczy. Obu tych metod nie należy stosować w ciąży. Substancje wykorzystywane w środkach opalających zawierają w swoim składzie dihydroaceton, który jest zabroniony w ciąży. Może on przenikać do krwi matki, a także poprzez łożysko i powodować wady rozwojowe u dziecka. Ponadto takie środki mają bardzo intensywny zapach, którego wdychanie może być niebezpieczne dla ciężarnych.

Solarium a ciąża

Promieniowanie ultrafioletowa jest szkodliwe dla skóry, dlatego powinny go unikać nie tylko kobiety w ciąży, ale wszyscy, którym zależy na zdrowiu.

Przebywanie  w solarium z uwagi na zwiększone ryzyko przegrzania i rozwoju nowotworów złośliwych skóry nie jest rekomendowane.

>> Przeczytaj także: Rak skóry – rodzaje, objawy, badania i leczenie

Kiedy lepiej zrezygnować z opalania w ciąży?

Opalanie się w ciąży warto dobrze przemyśleć, w szczególności w 1. trymestrze, kiedy ryzyko niedoboru kwasu foliowego i przegrzania jest najbardziej niebezpieczne. Kiedy jeszcze warto unikać słońca?

• Gdy dbasz o skórę i masz tendencję do powstawania przebarwień.
• Gdy przyjmujesz niektóre leki.
• W przypadku nadciśnienia tętniczego, cukrzycy czy problemów z krążeniem.
• Gdy masz fototyp 1 lub 2, a także słońce powoduje u Ciebie mocne zaczerwienienie skóry.

Zrezygnuj z opalania w ciąży, jeśli nie przebiega ona prawidłowo, masz cukrzycę ciążową czy gorsze samopoczucie. Jeśli chcesz mieć pewność, czy przebywanie na słońcu jest dla Ciebie bezpieczne, porozmawiaj z lekarzem.

Opieka merytoryczna: lek. Katarzyna Banaszczyk

Bibliografia

1. Borradale D, Isenring E, Hacker E, Kimlin MG. Exposure to solar ultraviolet radiation is associated with a decreased folate status in women of childbearing age. J Photochem Photobiol B. 2014 Feb 5;131:90-5. 
2. H. Lakhdar, K. Zouhair, K. Khadir, A. Essari, A. Richard, S. Siete, A. Rougier,  Evaluation of the effectiveness of broad-spectrum sunscreen in the prevention of chloasma in pregnant women, Journal of the European Academy of Dermatology and Venereology, 2017, nr 21(6).
3. L. Megaw, T. Clemens, C. Dibben, R. Weller, S. Stock, Pregnancy outcome and ultraviolet radiation; A systematic review „Environmental Research”, 2017, Volume 155, 335-343
4. Gąbka, W. Dalamata, P. Rzepa, P. Mielniczuk, Wpływ promieniowania UV na skórę, tudenckie Koło Naukowe przy Zakładzie Kosmetologii i Medycyny Estetycznej, Uniwersytet Medyczny w Lublinie. VII Międzynarodowa Konferencja Naukowo-Praktyczna – Kijów.Ìnstitut Ìnnovacìjnoï Osvìti. 2021:104-107.